Georganiseerde Chaos

Familie zorgt dat je thuis komt

2011-05-03T22:10:00.000+02:00

Hallo liefste lezer,

Nee hoor, nog niet van de aardkorst verdwenen ;-) De windstilte aan deze kant is het bewijs van hard labeur. Hard labeur aan het trouwalbum van Werner en Elke, dat bijna af is. Nog enkele details en een LO of twee over de kerkdienst, en we zijn er. Daarna wil ik graag nog een paperbag album maken met de opbouw naar 'de mooiste dag', want da's een heel verhaal op zich.

De laatste tijd sleurde ik dus de hele zooi mee naar elke crop, om alle scrap-tijd goed te benutten aan dit nobele project. Dit weekend ben ik er qua crop nog eens goed ingevlogen met de Pipoos collega's Katia en Annick, bij Annick thuis. En man, ik ben er zo hard ingevlogen dat ik thuis kwam met een lege kaft! Ik weet niet of ik jullie al verteld heb over de 'kaft'? Aangezien ik heel vaak buitenshuis scrap, heb ik een verzamelmap voor papier omgebouwd tot 'de kaft'. Daar sorteer ik per onderwerp de hele handel: foto's, papier dat erbij past, vaak een layoutschets, of een idee dat ik erbij wil uitwerken en soms ook stickers die ik er absoluut bij wil. Nu moet je weten, als ik ga croppen neem ik nooit ALLES mee, omdat dat gewoon niet menselijk mogelijk is ;-) Ik ga er dus vanuit dat ik vaak nog moet afwerken thuis. Nu hoor ik je denken, heeft die dat zo rap haar papier bij elkaar gekozen, bij mij is dat nu net het moeilijkste! Troost je, beste lezer, dat is bij mij niet anders. Maar het voordeel van de kaft is, dat je een avond investeert in het bij elkaar zoeken van papier en foto's, en je er dan weer voor een hele poos vanaf bent. Geen uren meer liggen tobben over wat je nu allemaal zal meenemen naar de crop. Dat is zo'n partyvibe-killer! Dus ja, ik ben best wel blij met mijn systeempje!

Ik wou het dus met u hebben over 'familie'. De directe aanleiding daarvoor is deze LO, eentje uit de oogst van dit weekend. Sorry voor de rare scan, mijn 'scan'nstitch' programma doet nogal rare dingen met mijn Lo's, maar het midden van de pagina klopt wel! Deze foto is genomen op het verjaardagsfeestje van het nichtje van Thibault, in oktober. Opwarming van de aarde zei u? Tja, zo lijkt het wel als je naar de foto kijkt. Om toch trouw te blijven aan de seizoenen -iemand moet het doen- heb ik voor een herfstig kleurschema gekozen met Delilah van BoBunny. Verder eigenlijk weinig of geen technieken gebruikt die bijzonder zijn...

Familie is iets wat altijd een belangrijke rol heeft gespeeld in mijn leven, ik veronderstel net zoals bij elk mens. Ik werd grootgebracht door heel mijn familie tegelijk, als het ware. Tot ik vijf was woonde ik tijdens de werkweek bij de ouders van mijn vader, en in het weekend was ik bij mijn moeder. Nadat ik vijf geworden was, draaide de rollen zich om. Wanneer mijn moeder werken was, was ik bij haar ouders, waar mijn tante Leen toen ook nog inwoonde. Bij Boma was het altijd feest, want er was altijd bezoek, en bezoek wilde zeggen: koekjes! Er was altijd wel eten en de koffiezet stond altijd aan. Mijn tante Leen was de max. Ze studeerde platische kunsten en dat wilde dus zeggen dat ze alles kon tekenen, en het nog graag deed ook! Ze knutselde vaak vanalles in mekaar om ons bezig te houden. Ik herinner me zo een sneeuwlandschap voor de playmobil, een detectievekantoor op de zolder met onzichtbare inkt en een waslijn om rolletjes waaraan we de berichten konden hangen en verzenden, het volledige decor van Star Wars of het scheelde niet veel, het garderobe van de musical Grease voor mijn barbies, enzoverder... Ze breide ook eens een pop zo groot als een mens, die heette Pim. En toen we er niet meer mee speelden, kroop ze er zelf in om ons in het ooitje te nemen. Natuurlijk wisten mijn nichtje en ik DIRECT dat het Lena was die erin zat, of toch niet??? In maart van dit jaar, een paar dagen voor haar verjaardag, is mijn tante Leen ons ontvallen. Ze was nog net geen 47, nog in de fleur van haar leven, al twijfelde ze daar zelf soms aan. En dat maakt nummer vier op heel korte tijd, binnen onze familie die ooit zo groot was, dat het leek of er geen eind aan de feesttafel kwam. Toen we in familieverband haar appartement wat opruimden, kreeg ik haar fotoalbums mee. En in die albums, daarin zit het verhaal van mijn jeugd, en niet alleen die van mij, ook die van mijn neefjes, nichtjes, tantes, nonkels, mijn mama en zusje. Man wat waren wij toen allemaal gelukkig. Als je naar de foto's kijkt, dan loop de ambiance er vaak zo af. Je ziet de ondeugendheid, de verbondenheid, de fierheid soms ook. En dat mijn beste lezer, dat is waarom we scrappen. Om de verhalen die in die foto's zitten, die schuilgaan achter al die gezichtjes en zotte smoelen, om die verhalen vast te leggen. Denk daar maar aan de volgende keer als je papier bij elkaar zit te zoeken vlak voor je naar een crop moet vertrekken...

Tot binnenkort lieve schatten!

Karrevracht aan LO's

2011-02-27T17:55:00.000+01:00

Het is al weer ene hele poos geleden dat ik nog wat geschreven heb.   Die blog dat is zoiets dat achterwege blijft na het lezen van mailboxen (vol promo's van scrapwinkels uiteraard), facebook (vol posts van mede-scrappers en scrapfabrikanten) en fora (scrapfora of wat dacht je)... Bovendien heb ik ook zo'n hoge standaard ingesteld voor mezelf: ik moet wat te vertellen hebben.

En daar, mijn beste lezer, komen we aan een hekel punt van mijn leven op dit moment: het WAARDEren. Wat is het allemaal waard, is het waardig genoeg. Dat klinkt heel zwaarwichtig. Het is niet dat ik vind dat het leven op de moment niet waardevol genoeg is om over te schrijven, of in het zelfde bedje ziek: foto's van te maken. Maar op den duur kom je zo 'dezelfde' dingen tegen. Toch alleszins bij het scrappen en fotograferen. Ik ben nooit de madam geweest van het 'seizoensscrappen': verjaardag, kerstmis, ect. Maar om altijd iets origineels te vinden om over te scrappen, da's ook een opgave. Aangezien ik ook al enkele jaren scrap, krijg je op den duur zo'n indrukwekkend aantal albums bij elkaar, dat je automatisch wil gaan matigen. Althans in mijn geval. Daarom dat ik bij aanvang van 2010 mezelf uitdaagde om per maand minstens een LO te creëren. Aan de ene kant om het aantal LO's te bepalen, en aan de andere kant om ook mezelf te pushen om foto's te maken.

Nu het jaar om is, kan ik zeggen dat het mij zeker gemotiveerd heeft om foto's te maken. Daarnaast heeft het ook een minder verwacht gevolg gehad. Ik probeer om elk jaar een soort van 'jaaroverzicht' te maken. Dat is al een keer zonder foto's geweest, puur met tekst. Dat is al een keer met enkel foto's geweest: een foto per maand. Dat is al een keer met één foto geweest, en de tekst verborgen. 2010 wou ik op een andere manier samenvatten: zoals het journaal dat doet. Ik heb dus her en der krantenknipsels bijgehouden van het voorbije jaar. Hiervan heb ik nog geen LO gemaakt, maar heb hiervoor dus naast de krantenartikels, een 'medium' aangeschaft om van de artikels mijn achtergrond te maken. Nu moet ik dus nog een foto maken van Thibault en mezelf voor op de voorgrond, en dan enkel nog de LO samenstellen als slotstuk voor mijn jaar.

Ik moet eerlijk bekennen dat, hoe minder ik tevreden ben met mijn leven op de moment, hoe meer moeite ik heb met het nemen van foto's. De meeste van jullie zullen wel weten dat er op het moment een aantal zaken zijn waarmee ik soms worstel: mezelf, mijn uiterlijk, mijn werk, gezinsuitbreiding, er was de verkoop van ons huis die niet goed liep. Kortom een hele boterham.    Dat maakt ook dat ik naar het einde van het jaar toe, steeds minder en minder foto's nam. Tot op sommige maanden bijna geen.    Dus moest ik naar 2011 toe een nieuwe manier vinden om toch mijn leven te blijven vastleggen. Hoe 'on-tof' ik het op de moment soms vind, het is niet al kommer en kwel. Om die 'kleine momenten' te scrappen, heb je geen 30*30 nodig. En via de website van Ali Edwards en Becky Higgins heb ik dus een nieuw project voor ogen.

Becky geeft een eigen 'Project Life' uit, waar je via handige page protectors met onderverdelingen je dagelijks leven vastlegt. Ali doet dat per week, hoe ze dat doet lees je op haar blog. Haalbaarder voor mij is dus per maand. Op zich is dat al een hele uitdaging hoor ;-) Maar dank zij het fototoestel in mijn gsm, dat vrij goede foto's maakt, kan ik dus zelfs op een moment dat ik zonder toestel op pad ben, foto's nemen. Wil dat dan zeggen dat ik geen gewone 30*30 meer zal maken? Ik kijk naar mijn papierstapel, en zeg u direct: nee!   Er zullen zeker nog Lo's volgen. Misschien minder dagelijks leven of seizoenen, maar misschien meer naar het verhaal, naar zaken die typerend zijn aan ons leven. We zien wel!   De eerste maand ziet er zo uit:

Ik ben in mijn restenbak gedoken om de titelstrook te maken. Voor de titel gebruikte ik de Cricut cartridge 'Alphalicious'. De sneeuwvlokken zijn een Martha Stewart ponsje. Ik heb voor de journaling labels gebruikt uit de scrapbookoutlet, van Heidi Swapp. Er zit ook een folderstukje in van het MIM, in de definitieve versie zit er ook nog een toegangsticketje boven Wim en mijn hoofd :-)

De achterkant ziet er dan zo uit:

Ondertussen zitten daar ook al foto's in, dankzij onze printer kan ik thuis ook met goede kwaliteit foto's afdrukken. je ziet dat er ook al een visitekaartje klaar zit, en een pp'tje voor de titel.

Het trouwalbum van Werner & Elke vordert goed. Ondertussen heb ik ook al een bestelling voor een babyalbum binnen. Maar maak u geen illusies, ik doe dat niet voor iedereen. Dan zou ik nog nauwelijks aan scrappen voor mezelf komen ;-)

Hier zijn nog een paar LO's van 2010, nog een paar en mijn jaar kan afgesloten worden!

Ik weet wat jullie denken, als ze nu wanneer elke Lo af is zou posten, zou er veel meer op die blog staan. En gelijk heeft u, beste lezer :-)

Nieuwjaarke zoete

2010-12-09T08:21:00.001+01:00

En waarom dat nieuwjaar zo zoet is? Omdat de nieuwe Hero Arts cataloog uitkomt natuurlijk!

Ik raad hun site sowieso aan, zeker voor de video's en de voorbeeldkaartjes. Wanneer je in hun cataloog bladert online, kan je bij praktisch elke stempel een aantal voorbeeldkaarten zien. En ik verzeker je: je zal geïnspireerd worden! Uiteraard vind je er ook scrapbooklayouts.

In dit filmpje geven enkele medewerkers hun favoriete 'nieuwe' stempel prijs!

Enjoy your day!

Stramien

2010-12-05T21:39:00.000+01:00

stra·mien het; o 1 grof weefsel als ondergrond voor borduurwerk 2 patroon: volgens een bep. ~ te werk gaan

Zo staat het in de VanDale... Het opzoeken online is een ding, een goed stramien vinden is een ander. En dan heb ik het vooral over de tweede betekenis ;-) Ik sta altijd vol verwondering wanneer ik mensen tegenkom, vooral vrouwen dan maar zeker ook mannen, die het voor mekaar hebben. Weet je, zo van die vrouwen die uit hun bed kunnen springen 's ochtends als de wekker gaat. Zo van die vrouwen wiens haar altijd perfect in de plooi ligt, die altijd door een ringetje gehaald kunnen worden, ook al zetten ze hun vuilnis buiten... Die moeten toch een goed stramien hebben!

Ok, ok, ik weet dat heel wat van die zaken die ik nu opnoem, helemaal niet zo diepgaand zijn, voor ik van oppervlakkigheid beschuldigd wordt! Maar toch, dat zijn zo van die zaken die bij mij altijd eerst van het 'to do' lijstje geschrapt worden. Heb ik mijn dag niet, dan zie je dat waarschijnlijk al van ver aan mijn haar. Nu ja, dat weigert nog wel eens dienst zonder dat mijn humeur daar voor iets tussen zit. Kan jezelf opmaken voor nog meer van jullie voor een opgave zorgen? Ik denk gewoon dat mijn geest daar soms te druk voor is. En op ander momenten is het dan eerder een dikke, welgemeende, foert naar de rest van de wereld hoor. Het is net alsof ik op die manier een dikke middenvinger opsteek, op sommige dagen.

Het huishouden is er nog zo eentje. Ik zou wel graag alles ALTIJD aan kant hebben hoor, maar dat duurt meestal welgeteld een kwartiertje??? Het wasgoed en de strijk gedaan hebben, tja meestal tot 's avonds wanneer er weer was in de mand ligt. En zo gaat die 'circle of life' altijd door eh, alleen is het dan de 'circle of housekeeping'. Ondanks dat we nu een afwasmachine (lees wegzetkast voor vuile borden en casterols) hebben, ligt er NOG vuile afwas in de gootsteen. Een gootsteen die vaak redelijk dirty is op zichzelf... En zo kan ik nog wel even doorgaan... De swiffer duster is een van mijn vaste collega's. Hét lievelingsmoment daarvoor is wanneer ik aan de telefoon hang. Ik kan moeilijk stil blijven zitten als ik bel, en als ik dan die duster in mijn handen neem kan ik me terwijl nog nuttig bezighouden ;-)

Misschien is de oorsprong van deze blogpost wel een ijdele hoop. De ijdele hoop dat de Sint morgen in mijn schoentje wat dienstencheques zou achterlaten? Hihi. Eerlijk gezegd, ik zie me niet als SAHM, ik zou de sociale contacten en de zingeving die een job je kunnen bieden missen. Maar ik blijf het zeggen, die kaboutertjes die bij die dames uit het begin van mijn blogpost werken, daarmee zou ik toch eens willen onderhandelen hoor!

Om af te sluiten: LO's!
(ik moet nog eens zoeken hoe ik opnieuw twee van die fotootjes naast mekaar krijg) Deze LO heeft foto's van in Düsseldorf deze zomer. Om een of andere reden fotografeert Thibault op reis het liefst kerken en standbeelden, de LO met de kerken moet ik nog maken ;-) Papier is van crate paper, stickers van Basic Grey, stempeltjes van Heidi Swapp.

foto's van augustus van dit jaar, wanneer Villa Vanthilt opgenomen werd in Kortrijk. De avond toen we gingen kijken, was het net zomers carnaval geweest in de stad. Heel de uitzending was in het teken van Zuid-Amerikaanse cultuur: piñata, mojito's, capoeira, sambadanseressen... Eddy Wally kwam zijn liedje zingen in het zelfde thema. Ik zelf herhaalde het thema van de vlaggetjes op het podium met stickers en met basic grey papier. De flyer kregen we ter plekke.

Deze LO maakte ik onlangs toen ik bij Pruts ben gaan scrappen. Dat zij ook niet stilzit zie je hier.

Hebben jullie al naar de 12 days gekeken? Vandaag heb ik voor het eerst met cut n' dry een stempelkussen gemaakt door middel van de refills van de Distress inkt. Echt leuk, vooral bij van die drukke Tim stempels. De techniek vind je hier en hier. Ik heb er nog geen kaart mee gemaakt, dus geen foto's :( Ben eigenlijk slecht bezig wat foto's betreft, want heb geen foto's meer gemaakt van de kaartjes die ik gemaakt heb. Moet ik terug wat meer aandacht aan besteden!

En? Komt de sint voor jullie morgen of is ie al geweest? Staat de kerstboom al? Groetjes!

Winter!

2010-12-03T09:33:00.000+01:00

http://myemail.constantcontact.com/Twelve-Tags-of-Christmas-korting-bij-Art-Journey.html?soid=1102797828855&aid=s-THMY6H9PQ

Dit is alvast een mooie geste voor de Tim-addicts die ook zin krijgen in al dat moois bij de 12 days ;-)

Zit thuis met een buikvirusje :p Veel succes aan al diegene die wél erdoor moeten nu!

Ter inspiratie, een tweetal seizoensLo's die ik dit jaar maakte:

it's the most wonderfull time of the year!

2010-11-28T23:04:00.000+01:00

Nee, niet omdat kerstmis eraan komt. Niet omdat er lichtjes in de straten hangen. Niet omdat de Sint eraan komt/geweest is. Ook niet omdat de winkels weer schandalig vol liggen met chocolade en lekker eten...

Zelfs niet omdat het bijna pakjes tijd is...

Neenee: hiervoor!

Woehoe! Ga ervoor Tim!

(ik ben benieuwd hoeveel materiaal ik me weer ga willen aanschaffen na deze twaalf dagen :p)

Marilyn Melancholie

2010-11-26T08:14:00.000+01:00

Ik weet het, ik weet het... Het is al veel te lang geleden. Maar dankzij enkele vriendelijke aanmoedigingen (u weet wie u bent), heb ik besloten om terug het bloggen op te nemen. Een tijdje terug las ik opnieuw het boek van Ali Edwards over 'Life Artistry'. Een van de tips die ze geeft om een 'levensartist' ter worden, is om te bloggen. Op die manier ga je bewuster omgaan met je dagelijks leven, en vooral: die dagelijkse dingen fotograferen. Uiteindelijk is dàt waar scrapbooking voor de volgende generaties om gaat. Natuurlijk kan de seizoensfoto's niet overslaan, denk maar aan verjaardagen, vakantiekiekjes en feesten zoals kerstmis, maar het is dan net de kunst om het verhaal erachter naar voren te brengen in je pagina's. Een verhaal over een familietraditie, je favorietjes van het seizoen, iets wat je nooit wil vergeten ect. Da's op zich niet altijd makkelijk, maar het loont de moeite ook voor jezelf om bij die dingen stil te staan. Omdat ik me zo 'bewust' ben van de herhaling in mijn albums, ga ik op den duur ook gewoon minder fotograferen. Ik denk dan ook: wat zal de bijhorende LO van meerwaarde hebben? En dat bewijst dat ik ook in het scrappen teveel nadenk: moet je al je foto's scrappen? Kan je niet gewoon foto's nemen omdat het leuk is?

Zijn foto's leuk.... Van mezelf vind ik de de laatste tijd niet meer zo leuk... evenals mijn spiegelbeeld. Maar foto's van Marilyn Monroe, daaraan ben ik verslaafd! Ik ben momenteel een lezing over haar als persoon aan het samenstellen voor het werk. Ik zit dus veel filmpjes te bekijken op youtube, foto's op te zoeken via Google, websites af te schuimen en door mijn vele MM-boeken te bladeren. Het is ongelooflijk hoeveel informatie er te vinden is over haar. Elke dag dat ik ermee bezig ben, vind ik nog iets nieuws. Aangezien haar persoonlijk verhaal zo tragisch is, en ik een aangeboren weemoedige toets heb, geraak ik door haar levensverhaal helemaal in Marilyn Melancholie gedrenkt. Het is niet dat alles negatief is, uiteindelijk heeft ze heel wat succes gehad. Niet financieel omwille haar slechte contracten met Fox, maar het publiek droeg haar op handen. Ze had veroveringen bij de vleet, haar schoonheid is niet voor niets legendarisch. Ze liet de studio's uiteindelijk poepie ruiken door haar eigen productiemaatschappij op te richten en op het laatste van haar leven namen ze haar terug aan om de financiële krater van "Cleopatra" te dichten met "Something's got to give". Voor het eerst had ze een eigen huis, niet meer van hot naar her zoals heel haar leven lang. Maar ik denk dat hetgeen ik waar geluk zou noemen: een gezin en een warme thuis, ook haar innerlijke doel werd. En dat heeft ze door het kluwen in haar hoofd nooit kunnen bereiken. En dat vind ik ZO triestig.

Waarom mijn spiegelbeeld niet meer mijn vriend is, daarvan heb ik een lay-out gemaakt.

Je ziet, ik ben het scrappen nog niet verleerd ;-) En de Cosmo Cricket ook niet... 't Is een echte verslaving dat merk. Als er een nieuwe lijn uitkomt zou ik ze liefst zo helemaal kopen. Hieronder nog een paar cosmo'kes van mijn hand:

En? Blij dat ik terug ben? ;-)

nog maar een paar keer slapen

2009-07-19T21:24:00.000+02:00

Het wordt echt wel heel reëel nu. Wanneer je kan zeggen: dit is waarschijnlijk de laatste keer dat ik jullie zie, voor ik verhuis, of het is de laatste keer ophaling van het papier en karton voor de verhuis... Dan begint het pas écht te korten.

Gisteren had ik een super dag! Ik ben de dag vroeg begonnen, met het traditionele eitje en een lekkere boterham. Er meteen ingevlogen en mijn kleerkast leeg gemaakt. Ook dat is heel definitief, immers als praktisch al je kleren ergens anders zijn dan ben je meestal op vakantie ;-)
Toen het een uur of elf werd nog even met Geert gebeld, en dat stilletjes aan vertrokken naar het station. Ik had de avond ervoor nog bij ons vader en Rita plat gelegen van het lachen met 'live at the Appollo'. Michael McEnthyre ofzoiets beelde uit hoe je het snelste kan lopen, wild zwaaiend met je armen en eigenlijk huppelend. Dus beelde ik me in dat ik zo door de straten van Mechelen zou lopen xD Gelukkig heb ik dat niet gedaan, anders zouden ze mij misschien eerder naar Geel verhuizen dan naar Harelbeke volgend weekend. Met Geert stapte ik op de trein richting Brussel. Daar waar het 's ochtends nogal betrokken geweest was, en de regen dreeg op de middag, kregen we een heel mooi, zachte zomerdag gepresenteerd.

In Brussel zochten we het Magrittemuseum. Het was op zich wel interessant, goed gedaan en mooi, maar ik stoorde me een beetje aan de overvloed van anderstalige audioguides die rond mij in mijn oren galmde. Je kon heel moeilijk op je gemak alles in je opnemen. Na onze toer, zijn we iets gaan eten op de bovenverdieping van het muziekinstrumentenmuseum. Een echte aanrader, je hebt er het mooiste zicht over Brussel, en het is er helemaal niet duur!

's Avonds was ik uitgenodigd bij Nancy en Michel. Toen in in het verloop van de voorbije maand merkte dat praktisch heel de klik uitgenodigd was, ging er een belletje rinkelen. Het was een soort van good luck, en fare well feestje/BBQ. Super gezellig, en de kans gehad om een groepsfoto te maken! Wat met de trouw van Annelies mislukt was lukte nu dus wel! Hihi, me happy!

Vandaag hebben we dan de tweede kleerkast afgebroken, en ik heb de twee kasten van de living die nog ingepakt moesten worden gedaan. Eigenlijk komt het nu nog neer op de dagdagelijkse dingen en nog een paar prutsen hier en daar.

Het is een raar gevoel hoor, ik kan het heel moeilijk beschrijven. Als ik zo in nadenk over al het geen wat ik nog moet doen, en hoe snel het allemaal zal gebeuren, dan is het net of er iemand een koord rond mijn borst aantrekt. 't Is altijd spannend om zo een sprong te maken natuurlijk.

Dinsdag ga ik voor het eerst naar het vuurwerk voor de nationale feestdag op de grote markt van Mechelen. Voor alles een eerste keer ;-)

Het aftellen begint.

2009-07-09T13:36:00.001+02:00

Ik weet dat ik al kei lang niets meer gepost heb, voor jullie iets zeggen :p Sinds facebook heb ik last om alles up to date te houden!

Het aftellen begint nu echt. Nog twee weken en ik verhuis naar Harelbeke, West-Vlaanderen. Er is nog zoveel te doen dat ik er soms wanhopig van wordt. Ik zie het allemaal niet vooruitgaan, en ik vraag me dan af of we alles wel rond krijgen in die ene week. Het is ook geen kleine trip, zelfs enkel, dus het is niet dat je snel even over en weer kan gaan. Stilaan begint alles echter vorm te krijgen, en nu ik door een virus geveld geweest ben deze week, heb ik ook de kans gekregen, nu ja eerder gedwongen, om zelf wat tot rust te komen. Op zo'n moment besef je maar weer dat je job eigenlijk al redelijk wat van je vraagt, zodat je daarbuiten niet veel meer kan hebben. Wat verplichte rust biedt dan soelaas. Stilaan krijg ik wat meer organisatie en volgorde in al die taken die nog voltooid moeten worden, en dat was hetgeen ik miste ervoor. Ik zag een grote opstapeling van afzonderlijke taken, maar geen prioriteiten. Dit weekend is de eerste stap gezet met de aanschaf van een spiksplinter nieuwe kleerkast voor in Harelbeke. Die wordt dan hopelijk volgende maandag in elkaar gezet. Zo kan ik in Mechelen beginnen aan het inpakken van mijn jassen en het afbreken van mijn aftandse kastjes. Die moeten dan naar het containerpark. Sinds mijn stationwagon zijn kaars heeft gelaten, zat ik daar al vast. Gelukkig heb ik lieve collega's die mij daarbij willen helpen ;-) Dus da's dan al opgelost. Naar mijn planning geraakt dan alles op tijd ingepakt en weggesleept.

Op de eerste dag van mijn verlof ga ik dan workshoppen in A'pen met pruts en elsje, misschien nog een beetje shoppen, maar alleszins ontspannen voor de storm begint! Op zondag zou ik dan het laatste nog willen inpakken, en mijn salon naar mijn tante Leen doen. Zij koopt het over. En voila, maandag is het dan het grote over en weer rijden ;-)

Ik zal proberen jullie wat op de hoogte te houden van de vooruitgang. Stuur me een mailtje als je mijn nieuw adres wil! Wish me luck!

En passant, een aantal van mijn LO's van de laatste tijd ;-)

Wat je zoal kan doen met soldenkoopjes

2009-03-01T16:02:00.000+01:00

Hallo allemaal,

Ook scrap- en hobbywinkels zijn niet vies van koopjes. Het is uiteraard altijd goed nieuws wanneer die georganiseerd worden, want dat betekent plaats voor nieuwe spullen!

Het gefluit van de vogeltjes in het ochtendgloren heeft ook mij geïnspireerd, en ik ben aan de slag gegaan met spulletjes die ik bijna uitsluitend uit de afslag heb: beginnend met papier van Cosmo Cricket uit de valentijnlijn van vorig jaar, en een blackboard boekje van dezelfde fabrikant. Heel leuke boekjes zijn dat. Het papier komt van bij in2hobby en het boekje uit de Pipoos. Verder heb ik me eens goed laten gaan met de distress inkt (black soot en worn lipstick) en ook eens die bolletjesplastic gebruikt om mee te schilderen. De doodles zijn met de inkessentials pen gedaan die Tim Holz ook promoot. Ik moet zeggen, ik heb heel wat witte pennen en stiften en de deze is echt veruit de beste die ik al ooit gehad heb. Alle metalen embelishements zijn van Making memories, lint van pepples ink, bloemen van prima en petaloo, stickers van MM en de casa. En een hele hoop stempels hier en daar.

Het zakje heb ik gemaakt met lapjes vilt. De hartjes heb ik er met een balpen op getekend en zo uitgeknipt. Die steek om het aan elkaar te zetten en aan de rand van de hartjes is een quiltsteek die ik eens van een collegaatje in de pipoos. Als jullie dat graag eens uitgelegd zien wil ik gerust een tutorialtje maken. Ik heb het niet proactief gedaan omdat ik er te laat aan dacht, hihi.

Het idee voor dit boekje komt eigenlijk van een msn conversatie tussen Thibault en mezelf. Toen we elkaar aan het vertellen waren hoe de ander ons gelukkig maakte, dacht ik, hierin zit een lay-out! Het is een boekje geworden.

Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden!

"Wekelijkse schets" niet op de site

2009-02-21T23:07:00.000+01:00

Hallo allemaal,

Aangezien om een of andere reden mijn LO's niet meer gepubliceerd worden op de 'wekelijkse schetsen' site van Creanijn, neem ik de vrijheid om ze zelf hier te posten. Wederom, ik weet niet waarom ze niet gepubliceerd worden, vind het echt spijtig.

Mijn weekje verlof loopt op zijn einde, gelukkig heb ik maandag ook nog verlof gekregen om al te wennen aan het idee terug te moeten gaan werken ;) We hebben deze week Bolt gezien in de cinema, Autralia en seven pounds thuis. We zijn naar de Ikea in Gent geweest. Hebben gegeten in Ieper (mooie stad trouwens), zijn op bezoek geweest bij Thibault zijn opvang tante van toen hij klein was (echt in Bachtendekuppe gelijk we zeggen, lol) en hebben vandaag nog eens geshopt in Sint-Niklaas. Het zal in ieder geval mijn gatteke varen om terug alleen thuis te zitten volgende week, maar dat wil alleen maar zeggen dat deze week zo plezant geweest is.

Ik hoop dat de LO's jullie bevallen ;-)

Groetjes!

Ik ben getikt!

2009-02-07T10:44:00.001+01:00

Door Gwen :-) De bedoeling is dat je naar je foto' s gaat op je pc, daar het vijfde mapje opent en de vijfde foto uit dat mapje op je blog zet en daar een woordje uitleg bij geeft...

Wel in mijn vijfde mapje zaten maar drie foto's, dus heb ik het zesde mapje genomen en daarin zat deze foto:

Op de foto zie je Fisto en Broertje rond een tupperware pot met brokjes. Ik kocht altijd katteneten in grote zakken, en aangezien mijn lekkerbekken alleen verse krokante brokjes lustten, deed ik die over in tupperware. Gezien ik geen plaats had op mijn tafel had ik de pot op de grond gezet, en deze twee waren er als de kippen bij natuurlijk. Sinds ik de poezen niet meer heb is mijn hartje gebroken, en ik weet niet of dat ooit nog goed komt. Ik weet wel dat ik mijn best gedaan heb, en dat ik er zelf op en duur aan ten onder ging, maar toch... Dat schuldgevoel gaat volgens mij nooit meer weg. Ik denk nog heel vaak aan ze.

Nu ga ik op mijn beurt een aantal mensen voor dezelfde opdracht aantikken:

Isolde
Resie
Inge
Veerle Scrappytoo
Mich!

Go for it girls ;-)

uitdaging!

2009-02-01T14:32:00.000+01:00

elke maand wordt er op het forum van in2hobby een uitdaging gelanceerd door een forumlid. Deze maand is het mijn beurt!

Mijn uitdaging luidt als volgt: scrap een traditie! Ik heb gekozen voor de drie koningen, die deel uit maken van de kerststal van mijn boma en peter zaliger. Toen ik klein was, was dat het middelpunt van heel de kerstbeleving. Het kindje Jezus mocht pas in de kribe wanneer het kerstavond was, hij werd dus echt 'geboren'. De ster die op de stal kwam te staan om de weg te wijzen werd met een punnaise vastgemaakt. En eens wanneer het kindeke Jezus geboren was, mochten de drie koningen aan de andere kant van de schouw vertrekken. Elke dag mochten we ze een stapje laten zetten, tot ze uiteindelijk met driekoningen aankwamen bij de stal. Echt puur jeugdsentiment!

Leuk bij dit onderwerp zijn de grungeboard kroontjes! Ik heb ze door de cuttlebug gehaald, geverfd met metallic verf (uit de action geleend van Pruts) en dan bolgeplooid en met een beetje foamtape wat volume gegeven. De titel is met de ouwe trouwe colluzle uitgesneden, veel snijwerk zeker wanneer je het gemak van de cricut gewend bent, maar een heel leuk effect. Uiteraard de zijkanten wat in de distress inkt gestoken.

Dit type van ribbelkarton krijg je soms als verpakking, bijvoorbeeld bij Tupperware. Is erg leuk als fotomat! Ik heb de ribbels ook wat meer kleur gegeven met chalk inkt.
De tekening van het basic grey papier heb ik met distress en gewone stickles wat meer diepte gegeven.

Layoutjes baby!

2009-01-19T21:33:00.000+01:00

Dit weekend een heerlijke crop gehad. Veel LO's en weinig schetsen, het deed deugd me eens uit te leven zonder grenzen! Als je zo rond de tafel zit, is er altijd wel iets te stelen met je ogen, en dat heb ik ook gedaan ;-) Bovendien heb ik ook wat stempels en inkt gebruikt van de anderen, wat bloempjes gekregen én touw! Meteen de foto's van het mooie pakje gescrapt

Dit zijn foto's van een lo in opbouw, ik ga de foto's die erop moeten komen nog omzetten in een andere kleur.

En dit is een sneak van de uitdaging die voor februari zal lopen op het forum van in2hobby!

Tot binnenkort ;-)

schoon pakske

2009-01-11T12:12:00.001+01:00

Schoon pakske eh? Ik kan daar dus echt helemaal lyrisch van worden eh. Gewoon het idee om een geschenkje te verpakken in slagerijpapier, omdat je winkel toevallig Paté du Chef heet :D Een hele leuke winkel trouwens! Wie eens afzakt naar het mooie Mechelen, als je op de vismarkt passeert, naast het Ankertje. Als de winkel open is staat er meestal een plastic koe voor de deur :D Heel veel leuke retro hebbedingen. Schoon ventjen ook eh ;-) Hihi,

sneaks!

2009-01-10T17:00:00.001+01:00

Twee LO's van eenzelfde avond, maar met een andere insteek gescrapt! Hihi :-) Ik kan ze niet helemaal laten zien want ze zijn voor het Creanijn wekelijkse schetsenblog.

Mhmm, K&co toch altijd schoon he. Deze rubons heb ik van een albumtrack op SAG een paar jaar geleden. Ze zijn van Creative imaginations en vrij groot. Maar dat mag al eens he.

Een truukje uit een boek van MM zelf. Ik heb nog wel een aantal van die metalen plaatjes, maar je komt ze niet meer zo vaak tegen. Met een likje verf maak je ze helemaal a sorti met je patterned paper.

Dus, ik ben niet omgevallen, en ik ben wel degelijk aan de scrap! Hou het schetsenblog in het oog ;-) Als ik me niet vergis komt er volgende zaterdag al eentje van mij op piepen!

Vaarwel lieve opa

2008-12-31T09:35:00.001+01:00

een foto uit 2004.

carpe diem

2008-12-29T17:19:00.000+01:00

Het gaat niet goed met mijn opa. Hij ligt sinds gister in de coma. Ze hebben hem al die ziekenzalving gegeven. Ik vind het allemaal zo vreemd omdat de laatste keer dat ik hem zag, het op de begrafenis van mijn nonkel was, twee weken geleden. Hij was toen al in het hospitaal, en zou snel naar de palliatieve afdeling verhuizen. Omdat het wat drukker was in mijn privé dan anders, ik ging elke avond catsitten voor een collega van me, ben ik niet naar die palliatieve inrichting op bezoek gegaan. Dan was er Kerstmis bij mijn vaders kant van de familie, en dit weekend was ik in Harelbeke bij Thibault. Nu lijkt het allemaal zo triviaal, in die zin van, had ik nu nergens een half uurtje om tot ginder te gaan en nog eens met mijn opa te babbelen. Nu is het waarschijnlijk te laat. Ik zeg zo vaak tegen iedereen dat je van het moment moet genieten en zo weinig mogelijk verloren mag laten gaan, maar dat is in de praktijk heel moeilijk waar te maken. Ik weet dat mijn opa beseft dat we hem allemaal graag zien, en ik hoop dat hij snel, zonder afzien, bij mijn oma mag zijn. Ik had een hoopje foto's klaarliggen van hem, van op de laatste gezamelijke vakantie die we in 2005 geloof ik gemaakt hebben, om te verwerken op een lay-out. Het is niet te bevatten wat een stroomversnelling het leven eigenlijk is en hoe snel het allemaal veranderd is op die vier jaren die intussen gepasseerd zijn. Iets om bij stil te staan! Pluk de dag!

fairytale

2008-12-27T16:45:00.000+01:00

Een beetje optimisme heeft nooit iemand kwaad gedaan ;-) Echt leuk om werken die paintables! Mits een klein beetje inkt zo'n groot verschil!

Ik heb mijn buzz terug!

2008-12-25T22:15:00.000+01:00

Eindelijk ben ik van mijn scrapperblock verlost! Uiteindelijk moet je gewoon voor jezelf weten wat je in het verleden heeft geholpen, eens je het zelf beu geworden bent. Af en toe niet scrappen is niet slecht, maar het wordt op den duur een verplichting. Je voelt je alsof je niet goed bezig bent als je het niet elke dag/week/maand doet. En dan ben je uiteraard net verkeerd bezig. Ik heb me dus weer laten inspireren door een aantal scrapboeken van Creating Keepsakes die ik nog had liggen: het uitdagingen boek van elsie en het life artistry boek van Ali Edwards.

Door de uitdaging van Elsie om op strookjes te journallen:

Bovendien komen we met het onderwerp meteen weer aan een middeltje dat me wel eens kan helpen, nl. mijn notitieboekje! Ik zit nogal wat in de auto, en dan kom ik dikwijls op ideeën om te scrappen. Als ik die dan niet snel noteer gaan ze vaak weer verloren. Bovendien spreekt Ali Edwards in haar Life Artist boek over het 'hier en nu' scrappen. Dat is een concept waar ik het vaak wel moeilijk mee heb, ook de moeilijke momenten en diepere emoties scrappen. En het is een feit, het zijn juist die dingen die in de lange mars van het leven het interessantst kunnen zijn, zeker voor latere generaties. En daarvoor doen we het uiteindelijk toch. De foto is gemaakt door Pruts op een crop. Dat is ook nog een tip van Ali: print regelmatig nieuwe foto's! Dat was bij mij toch ook al weer een half jaar geleden en idd niets geeft zoveel nieuwe zin als nieuwe foto's.

Daarnaast staat er in het boek van Ali ook een minialbumpje, een gealterd kinderboekje. Je weet wel van die kartonnen boekjes met dikke bladeren. Toen ik een aantal jaar geleden een artikel van haar in de CK gelezen had, heb ik meteen een vriendin die naar de rommelmarkt ging de opdracht gegeven wat van die boekjes voor me te scoren. Je vindt ze echt voor een appel en een ei, niet alleen op de rommelmarkt maar soms ook in de Lidl of de Wibra zelfs. Echt leuk om in huis te hebben. Het is wel wat werk om ze klaar te maken, je moet ze uit elkaar halen, omdat de blaadjes toch snel te dik worden om dicht te doen als je ze beplakt. Daarna moet je de blaadjes opschuren, schilderen met Gesso, en nadien kan je gaan versieren met papier, verf ect. Ik heb de mijne geschilderd met scrapverf, nadien opnieuw geschuurd aan de randen en bewerkt met twee kleuren distress: peeled paint en corduroy.

Een cropadile is wel een must voor dit soort werkjes: zonder problemen gaatjes maken :-) Gelijk een warm mes door goei boter (om in de kerstsfeer te blijven) Als alle pagina's bewerkt waren, heb ik ze een nacht laten drogen. Distress pakt niet zo denderend op het karton, zelfs na het schuren. Vervolgens ben ik aan de slag gegaan met drie dubbelzijdige vellen K&co, nog altijd mijn geliefkoost scrapmerk! Ik heb vierkantjes geponst bij de vleet, en die allemaal aan de randen geïnkt met colorbox chalk, kleur chesnut roan. Lekker vintage! Dan heb ik mijn autumn leaves clearstamps bovengehaald, met bruine stazon. Alles klaargelegd en vertrokken! De vakjes heb ik met tacky geplakt, de foto's met dubbelzijdige. Uiteindelijk heb ik de voorpagina's gedaan met serviettenlijm, een titel met de cricut en vervolgens nog een laagje serviettenlijm als vernis voor de buitenkanten. Het kanten lint maakt het af! Op de achterste pagina moet nog wat tekst komen over ons uitje naar de limburg en de bed en breakfast waar we toen verbleven.

Ik wens iedereen alhoewel het al de avond van Kerstdag is, een heel gezellige kerst! Ik heb alleszins gisteren heel lekker gegeten uit mijn eigen keuken, en vandaag een heel gezellige dag en avond gehad met thibault en in familie :D Dit boekje is trouwens voor Thibault, toch een gelukzak he ;-) Morgen gaan werken, pffft, ik heb er eigenlijk helemaal geen zin in zo na deze fijne Kerstdag, maar ja, life goes on!

bijna het einde van een heel bewogen jaar

2008-12-15T11:09:00.000+01:00

Er zijn zo van die jaren die je het liefst zo snel mogelijk vergeet. Wanneer je afscheid hebt moeten nemen van vriendschappen, van plaatsen, van familieleden... Alhoewel dit jaar een beetje van dit alles heeft, is het zeker geen jaar om helemaal te vergeten. Er zijn ook heel wat wijze lessen geleerd, familiebanden hechter gemaakt, nieuwe vriendschappen gekomen, een warme nieuwe toekomst... Het is nooit allemaal kommer en kwel, en dat mijn beste, is de wijste les van allemaal ;-) No matter how big the cloud, there's ALWAYS a silver lining.

Weet je wat? ik heb gewonnen op de blog van Tim Holtz! Ik win nooit wat, maar dit jaar heb ik echt vastberaden een aantal posts achtergelaten op zijn blog, en warempel! Hihi! Het grappige is dat ik net de dag dat ik won, met mijn moeder erover aan het praten was: over hoe klein de kans wel was... Straf he. En dan lees ik het zelf nog niet eens, nee het was Sankar van op het forum van in2hobby die mij erop attent maakte. Super he. Het lijkt wel of iedereen van ons een beetje gewonnen heeft. We zijn daar allemaal nogal gek op Tim Holtz, of het scheelt niet veel. Als je zijn tags nog niet gezien hebt, ga dan maar snel eens kijken. Je weet niet wat je ziet.

Ik zit al een hele tijd met een scrappersblock. Ik maak al een hele tijd kerstkaarten, en moet er nog een paar maken, maar geen lay-outs. Elke dag schuim ik blogs af en kijk ik rond op het internet. Thuis kijk ik in oude creating keepsakes en ben ik uiteindelijk ook weer beginnen lezen in het tweede boek van Ali Edwards over haar filosofie rond 'life artistry'. Wat een inspiratie is die dame. Het boek gaat niet zo zeer over layouts, alhoewel er heel wat mooie zaken instaan, maar over hoe zij ten opzichte van scrapbooking staat en hoe het past in haar levensfilosofie. Het is echt een aanrader omdat ze ook een hele hoop slagzinnen gebruikt die bijna als mantra's in je hoofd gaan zitten: 'it's ok', 'embrace imperfection', 'go with the flow', ect. Als je ze zo ziet staan stellen ze misschien weinig voor, maar ik betrap mezelf er toch op dat ik vaak blijf zitten in TEVEEL 'grafisch correct' denken. En eerlijk gezegd, dat slaagt op niks. Het is helemaal niet belangrijk dat je de juiste kleur cardstock gebruikt, het belangrijkste is dat je het verhaal achter de foto's vertelt en dat die foto's juist jouw verhaal vertellen. En dat, mijn beste, durf ik wel eens vergeten. En voorwaar, dit weekend heb ik gewoon een fototoestel ter hand genomen, niet het mijne wel te verstaan maar soit, en heb ik lekker fotootjes weg getrokken op de kerstmarkt in Lier. Er zitten, al zeg ik het zelf, heel wat mooikes tussen. Nadelig effect op de markt was natuurlijk dat mijn moeder en tante Lena mij constant kwijt waren omdat ik ergens in een donker hoekje foto's stond te trekken :D Ik hoop dat hiermee de aanzet gegeven is om terug wat creatief bezig te gaan zijn. Gisteren heb ik alleszins al een kartonnen kinderboekje te lijf gegaan met schuurpapier en gesso. Geen idee of distressinkt hierop pakt eigenlijk, met acryl lukt het in ieder geval niet (weeral: check de blog van Tim hihi) Maar ik ga me daarop eens uitleven. Geen idee welk onderwerp erin zal komen, maar daaraan heb ik eigenlijk geen tekort. To be continued!

Roman Fall

2008-10-26T14:25:00.000+01:00

Nog eens een Rome layout! Mooie foto's, genomen door werner. Papier van wild aspargus en fancy pants. Het cardstock is colourcore, wat inhoudt dat het een lichter gekleurde kern heeft dan de bovenkant. Leuk dus om mee gaan te experimenteren: distressen (zie geponste herfstblaadjes aan de titel), scheuren ( de stroken) en schuren (de fotomatjes). De titel is ook met hetzelfde papier ge-cricut maar dan met een laagje glaze erover!

Gisteren zijn we dus met de groep gaan eten. Spijtig genoeg ontbraken twee van mijn VIP's: Kelly en Werner. Ik vond het in eerste instantie sneu omdat dat toch wat meer luister zou geven aan de avond... Ik heb ook niet de kans genomen om te gaan speechen, misschien gelukkig hihi, omdat de bende gewoon niet compleet was voor hetgeen ik in petto had... Bovendien was het restaurant zo afgeladen vol dat we elkaar nauwelijks konden verstaan. Ik laat jullie wat meegenieten met wat sfeerbeelden. En ja eetstokjes zorgen altijd voor wat hilariteit ;-)

Annelies en Robby, bedankt voor die eerste nacht. Het voelde goed aan meteen opgevangen te worden, ik weet niet wat ik zonder jullie zou gedaan hebben. We gaan er ne goeie op drinken op jullie trouwfeest volgend jaar ;)

Kell, je was er gisteren niet bij, en ik weet niet eens of je wel weet of ik een blog heb, maar bedankt voor al je steun, al die avonden die ik bij jou kon doorbrengen, bedankt om het eens over iets anders te hebben, bedankt voor kerstmis, u rock!

Michel, bedankt voor de wijze raad. Hij is niet voor dovemans oren geweest. Ge hebt gelijk, en ik probeer echt aan mezelf te werken! Nancy, bedankt voor wie je bent. Bedankt voor je gevoeltigheid en je medeleven. Laat niemand je wijsmaken dat je 'anders' bent, de wereld zou een vele betere plaats zijn moesten meer mensen zijn zoals jij. Succes met de toekomstplannen you two!
Mama, we hebben het niet altijd zo met elkaar gehad. Misschien begrepen we elkaar niet, of namen we de tijd niet om elkaar te leren kennen als persoon eerder als moeder en dochter. Ik weet dat het in de minst vrolijke tijden is dat je de kracht van familie en van bloed inziet, en dat kunnen we alletwee beamen na de voorbije jaren. Eender waar ik terecht kom, eender wat ik doe, jij zal altijd mijn mama zijn! Bedankt voor alles, ik zou nooit zijn wie ik ben en waar ik ben zonder jou hulp!

Werner, we zien elkaar niet veel meer de laatste tijd, maar bedankt dat je altijd zo eerlijk met me bent. Ik apprecieer dat je voor mij een klankbord kan zijn in situaties die vreemd zijn aan je eigen karakter. Bedankt voor Rome, en voor het gesprek aan de voet van Alexander. De stilte voor de storm als het ware. Dat is zo een van die momenten die je nooit meer vergeet.

Geert, i know you, you know me. Bedankt voor je luisterend oor en de koffie die altijd klaarstaat. Je bent er een uit de duizend!

En last but not least ;-) Merci Thibault, om door heel die soap naast mij te willen staan. Om de toekomst te zien waar het heden vooral parten speelt. Bedankt om mijn zonneke te zijn... Ik kan niet in woorden gieten waarvoor ik allemaal dankbaar ben.

Voila, speech en tranen in het openbaar vermeden. Internet is toch fantastisch niwaar ;-)

Enjoy your sunday!

Over hoe het tij keren kan... en weer terug

2008-10-08T20:57:00.000+02:00

Hallo allemaal,

Het is weer een hele poos geleden dat ik nog iets geschreven heb. Dit maal met een minder leuke reden, ik had gewoon weinig positiefs te melden. Mijn leven werd beheerst door obstakels en uitdagingen. Op den duur kreeg ik echt het gevoel dat ik alsmaar zit te klagen en zeuren, en aangezien die blog een soort van weerspiegeling is van mijn leven... Dat was een spiegel die ik mezelf niet wou voorhouden.

Ondertussen is de verkoopsakte eindelijk getekend geraakt. Met heel wat miserie en discussie met mijn ex die eraan vooraf ging. Uiteindelijk moest er een zevenduizend euro bijgelegd worden om onze hypotheek te kunnen aflossen. Gelukkig kon ik weeral rekenen op familie om dit te kunnen. De openstaande rekeningen die mijn ex niet wil betalen, bleven echter voor mijn rekening. Er is geen overschot, geen winst bij de verkoop, dus ook niets om te betalen. En aangezien het nog altijd mijn naam is die op al die aanrekeningen staat... Tja, betalen maar. Ik ben niet de persoon die geld het belangrijkste vind, maar spijtig genoeg heb ik al een aantal keren kunnen proeven dat het gebrek daaraan niet zo zuiverend is als het vaak afgeschilderd wordt. Het is ook moeilijk in deze maatschappij van 'meer' om het te redden met 'veel minder'. Niet zozeer dat ik echt dagen op water en brood heb geleefd, ik heb geleerd om restjes te recycleren en waar wat het goedkoopst is. Het lastigste is, de sociale contacten... Er zijn heel wat mensen die niet snappen dat wanneer je zegt 'het kan er niet af', dat ook werkelijk het geval is. Ik heb ik de laatste zes maanden zo'n lange lijst verzameld van zaken die ik 'eens zal kopen als ik geld heb' dat ik de helft al niet meer weet :D Zaterdag de 25e ga ik met tien VIP's in mijn bestaan gaan wokken bij Wok Dynasty om het afsluiten van heel deze sage eens goed te vieren. Spijtig genoeg kan mijn beste vriendin Kelly er niet bij zijn. Dat zou echt pas de kers op de taart zijn. Dan zou praktisch alle mensen die het dichtst bij mij staan verenigd rond de tafel zitten.

Alhoewel ik de laatste weken het een en ander gedaan heb op scrap- en knutselvlak, geraak ik niet in mijn buzz. Ik ben op scrapweekend geweest en heb met moeite een dubbele LO gemaakt. Gisteren ben ik gaan stempelen op de Stempel 2daagse, georganiseerd door Inge en Linda. Echt super, weer heel wat opgestoken! Blijkt dat die shadowpaint flesjes die hier op mijn kast stof staan te vergaren, wel eens heel nuttig kunnen zijn voor andere toepassingen. I love it when that happens. Zo van die huis- en tuintruukjes zijn altijd de beste! Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om weer wat Magnolia'tjes af te drukken van Ilse. Net als van Veerle op het scrapweekend. Nu die nog allemaal inkleuren ;)

Speaking of angels, in het samenzijn met Thibault voel ik dat ik toch niet zo heelhuids uit heel mijn soap geraakt ben. Alhoewel ik helemaal niet geremd ben in de diepte van mijn gevoelens, voel ik vaak snijdend het tekort aan zelfvertrouwen. Het kleinste spontaane uitlatingkje kan mij de adem ontnemen. Iets wat, wanneer bv een collega het zou zeggen, ik vol en oprecht mee zou kunnen lachen, kan nu mijn luchtpijp volledig dichtknijpen. Het besef van de kwetsbaarheid van het 'graag zien' en van mezelf, opnieuw voor 'clear shot'. Zoals dat meestal bij mij het geval is, is teveel nadenken niet goed. Sommige dingen hebben hun eigen manier om op hun pootjes terecht te komen. En zijn de instincten, hetgeen je aanvoelt vanuit je diepste binnenste, soms beter te vertrouwen dan de bagage die je krijgt door al hetgeen je overkomt in het leven. Wederom, het verschil tussen hart en rede, een rode draad doorheen het leven. Vaak denk ik aan de raad die ik ooit gehad heb, om met deze diepe meest persoonlijke gedachten, wat creatiefs te doen, om ze vorm te geven. Ik heb ook al voor mezelf bedacht dat dit wel eens het ideale moment zou kunnen zijn om de draad weer op te nemen met de 'finding you' cursus van Corinne Delis. Nu de strom gaan liggen is, is de tijd rijp om te zien wat er nog overblijft tussen de brokstukken. Tijd voor wederopstanding, in de volle zin van het woord. "The future, is so bright, I might need some shades." ;-)

Ondertussen staat de kalender voor de komende maanden weer lekker vol. Veel toffe foto-opp's, als ik mijn camera tenminste terugkrijg:S Ben hem vergeten op scrapweekend. Gelukkig heeft de plek waar we overnachtten een eerlijke poetsdame! Hopelijk heb ik em volgend weekend terug.

C u soon!

terug van de Limburg

2008-09-12T16:32:00.000+02:00

Hallo allemaal,

Mijn vakantie loopt ten einde. En ik kan niet zeggen dat ik er blij om ben :p Zou dit nog wel een paar weken kunnen volhouden denk ik... Maar ja, op den duur zou ik me toch vervelen zeker?

Het verblijf in de bed & breakfast in Limburg is erg goed meegevallen. Thibault en ik hebben echt kunnen profiteren van het mooie weer. Een heel verschil nu ik hier terug in mijn frisse living zit met een wollen truitje aan. We zijn naar Maastricht geweest, er is daar een mooi nieuw shoppingcentrum neergezet, pal aan de grote markt. Het duurde even voor ik mijn oriëntatie terug had, maar het was een fijn weerzien. Wie eens goed wil gaan shoppen kan zeker in Maastricht terecht, maar ik moet er meteen bijzeggen dat Hasselt niet moet onder doen! Ik wou graag eens het modemuseum zien, dat staat al heel lang op mijn verlanglijstje. Spijtig genoeg was het gesloten voor de opbouw van een tentoonstelling die dit weekend in premiere gaat. In de namiddag zijn we naar Tongeren getrokken, maar in de namiddag waren we alletwee zo vermoeid dat we eigenlijk geen zin meer hadden in sightseeing. Een fijn terrasje en een goeie babbel is een even goed alternatief natuurlijk!

Ik heb net een kaartje gemaakt voor de Sarah Kay challenge van deze week!

En ik heb een nieuwe coupe! :) Tot snel!

Sarah Kay

2008-09-06T15:23:00.000+02:00

Van mezelf kreeg ik voor mijn verjaardag vier Sarah Kay stempels, en een lading petaloo bloemen van bij in2hobby. Dat dit niet zonder gevolg kon blijven spreekt voor zich ;-)

Dit kaartje is een deelname voor de uitdaging op deze site.

Volgende kaartjes heb ik ondertss ook nog gemaakt, allemaal met restjes scrappapier!

En als laatste heb ik ook een van mijn Tim Holtz dozen een goei beurt gegeven ;-) Eindelijk! Met een dankwoordje voor Pruts, die me weer eens over de streep heeft getrokken om er toch maar gewoon aan te beginnen :D

Nu is het aftellen naar vanavond, het is weer kaas en wijn avond bij Els, maar dit keer mét partners en ook met Thibault. Hij krijgt dus zijn Sitel-vuurdoop vanavond, lol!

weer een jaartje ouder

2008-08-31T23:09:00.000+02:00

Hallo allemaal,

Vorige week zijn we weer wat ouder geworden. Negenentwintig om precies te zijn. Het is zo'n rare leeftijd, zo een scharniermoment. Vlak voor de dertig, nog een jaar om het uit te hangen ;) Op mijn verjaardag zelf ben ik met mijn moeder naar het koopcentrum in Sint-Niklaas geweest. Ik had op voorhand eigenlijk geen plannen gemaakt, buiten verlof nemen, en dan bedacht ik me dat mijn moeder ook steeds op donderdag vrij heeft. Dus wij naar het koopcentrum. 's Middags een lekkere lasagna als lunch en een theetje als afsluiter! 's Namiddags is mijn beste vriendin Kell nog afgekomen, en 's avonds ben ik nog iets gaan drinken met Geert. Een dag vol vrienden en activiteiten dus. Toch voelt het nooit nog hetzelfde als vroeger toen ik klein was...

Zaterdag ondervind ik dat ik het gewoon helemaal verkeerd aanpak. Elke, nog een andere vriendin van me, hield een taartjesnamiddag ter ere van haar verjaardag, en dan lijkt het idd nog het meest op de oude verjaardagsfeestjes van weleer. Met taart, vriendjes en cadeautjes. Dus is het gewoon aan mij om mooi op voorhand wat in mekaar te steken, alle vrienden over de vloer... Dat het tenminste een bijzondere dag!

Normaal gezien zou ik zaterdag avond ook nog met Thibault gaan eten, en daarna nog naar het optreden van Radio Modern in Mechelen. Dat is er door het uitlopen van de tupperware party niet van gekomen... Spijtig want dat leek me echt wel eens de moeite!

Vandaag zijn we gaan wandelen in Lier en ne goeie crème de glace gaan eten ;)

Ik post hier ook nog wat LO's die ik vorige week gemaakt heb.

Naar de efteling geweest!

2008-08-14T11:05:00.000+02:00

Zondag 11 augustus ben ik samen met Annick, Dominic, mijn tante Leen en Thibault (ook een beetje van mij, hihi) op de bus van het in2hobby forum gestapt richting de Efteling! Ik weet zelfs niet meer hoe lang geleden het was dat ik er nog naartoe ben geweest. Ik keek er echt zo naar uit, en het was de anticipatie meer dan waard! Toen we vertrokken regende het, en hoe dichter we bij Nederland kwamen, hoe grijzer de lucht leek te worden. Op het forum werd er al geopperd dat er een magisch schild om de Efteling zou liggen waardoor het er niet kon regenen, en wat blijkt? Ik denk dat dat schild er echt is! Het heeft op weg van de bus naar de ingang nog wat geregend, en de eerste meters in het park ook, maar toen trok als bij toverkracht de lucht open en werden we voor de rest van de dag vergast op stralend weer!

Ik ben helemaal niet zo'n held, en als zeker niet wat betreft dingen die zich in het donker afspelen. Dus was ik maar wat blij dat Annick mee was, om samen met Thibault in al die snelle toestanden te gaan. En dan bleven Dominic en Lena nog over om mij en de rugzakken gezelschap te houden ;-) Uiteindelijk zijn we nauwelijks in zo'n dingen geweest, des te meer in rustigere zaken zoals de droomvlucht, fata morgana ect. Het was pas echt bulderen van het lachen in de carnavalsattractie, je weet wel met die rode neuzen en het vreselijke catchy deuntje. Die bakjes waar we inzaten draaiden af en toe naar elkaar toe zodat we elkaar zagen ipv de vrolijke popjes. En als er dan een clown naast je in dat bakje zit, die plotsklaps verandert in zo'n popje, en Annick dan enkele bakjes verder ziet schokschouderen van het lachen, tja dan rest er jezelf maar heel weinig dan gewoon mee te doen met de pret :D

In het sprookjesbos ontsprong me het idee om de vers ingescande foto's van 1984 in de Efteling, te laten dienen als onderwerp voor een layout. Ik heb een aantal foto's genomen van 'landmarks' waarbij ik in 84 gefotografeerd werd als ukje. Uiteraard sta ik in mijn eigen nieuwe traditie NIET op de foto's, hihi, ondanks het aandringen van mijn tante. Was het niet voor Thibault, zou ik er waarschijnlijk weer helemaal niet opgestaan hebben. Ik heb dan ook het trieste minimum van ongeveer tien foto's van de hele uitstap naar de Efteling. Maar gelukkig zijn ze dus wél allemaal scrapable!

Om mee te doen aan de uitdaging van het in2hobby forum, heb ik eindelijk nog eens een LO afgewerkt van op Eurocrop!

Deze maand wordt ik 29. Slik! Ik voel me helemaal nog een 29! Als ik nu films zie, of series, let ik bijna altijd op de leeftijd van de personages en vergelijk ik die met de mijne, en en passant ook waar zij staan in hun leven. Ergens is dat een dwangmatige neurose van me: analyseren en vergelijken... Om dit leed wat te verzachten, hihi, heb ik mezelf getrakteerd op wat bloemen en Sarah Kay stempels. Dan eet ik maar eens soep voor een hele week ;-)

Lo'tjes :-)

2008-08-04T20:20:00.000+02:00

Deze foto's zijn genomen op een vakantie van drie van mijn girlfriends van de Party Rescue Team, yeah! Ik was er zelf niet bij, maar er zaten zo'n leuke foto's bij dat ik ze indertijd bijbesteld heb.

Deze foto"s zijn genomen op mijn verlof in 2004. Toen ben ik samen met mijn grootouders en tante naar Center Parcs in Zeeland geweest. Ondertussen is mijn grootmoeder bijna een jaar overleden, en het was wel even slikken om die foto's terug in handen te hebben. Maar ik ben blij dat ik ze gescrapt heb. De tag heb ik zelf gestempeld, met de hulp van Anja op de crop bij Els ;)

Hahaaaa, nog meer herinneringen. Een handje vol foto's van mijn pipoostijd :D Het papier is ook van K&co uit de wild saffron lijn. Wat gedistresst hier en daar, comme d'habitude.

Allemaal uitkijken voor de officiële publicatie op de wekelijkse schetsen blog!

Al even watertanden

2008-08-04T16:51:00.000+02:00

http://www.imsenwims.eu/

Check it out! Door het mooie aanbod aan tupperware demo's deze maand, ga ik het er toch nog even van nemen en trek ik samen met Thibault naar de Limburg! Elke provicie die een taart naar zich kan vernoemen heeft bij mij een streepje voor, zeker als het met fruit is ;-) Uiteraard gaan we voor de montenaken kamer, het is niet omdat ge niet naar het buitenland gaat dat ge niet chique moogt logeren he! En bij de weg, al wie een dichtbij huis vakantie wil boeken, kijk hier eens. Zo veel leuke b&b's om bij te watertanden. Ik had al moeite met te kiezen, maar gelukkig kon er iemand die knoop in mijn plaats doorhakken. Terwijl zo van die beslissingen pakken van geen een van de twee gemakkelijk gaat, hahaha. Ik heb er al zin in! Weet je, het moet niet altijd ver weg zijn eh. Toen we in juni in Amsterdam zaten had ik ook echt een vakantiegevoel, en dat was ook maar voor een nachtje. Hopelijk hebben die mensen geen wateroverlast gehad vannacht, ze liggen anders wel in de regio :S

Zaterdag nog eens gaan croppen bij ons Pruts, het was super gezellig. Ik had mijn tool tote in Mechelen op mijn tafel laten staan, straf eh. Ben een beetje uit het croppen blijkbaar, of me gewoon weer te sterk aan het afjagen omwille van een strakke planning. Het zal dat laatste wel weer zijn. Ik moest dan ook zo nodig nog een titel uitsnijden met de Cricut, en dan de druk en snelheid nog eens aanpassen. Je kent dat wel. Ik heb ondertss toch al aardig wat LO's af voor de wekenlijkse schetsenblog van creanijn. Ik ga ze vanavond eens op foto zetten, en een paar hier op gooien ook, zonder de schetsen erbij uiteraard. Heb wel nog een aantal ideetjes en projecten die in mijn hoofd spelen, er zal binnenkort wel wat meer uitkomen ook! Nu mijn living wat beter staat en mijn spullen zo mooi geordend zijn, kan mijn geluk niet op :D

Veel liefs!

lekkers

2008-08-01T23:24:00.000+02:00

http://arsenal.priorweb.be/files/widget/source/mediaplayer2.swf

Een nieuwe living!

2008-07-31T22:47:00.000+02:00

Afgelopen vrijdag heb ik een ongeloofelijke koop kunnen doen. Ik zag in het voorbijrijden bij Televil, de kringloop van Vilvoorde, een interessant ladenkastje staan. Ik de dag erna gaan kijken hoeveel het kostte. Bleek 45 euro te zijn. Nu niet dé laagste prijs, maar nog wel doenbaar, zeker als je moeder wil sponsoren voor je verjaardag ;-) Ik het kastje dus gaan scoren. Gewiekst als ik ben, vroeg ik een collega, Els, of ze die dag een lift kon gebruiken. En passant had ik hulp om de kast in huis te krijgen! Wat bleek nu? Els is dol op inrichten en verhuizen, ik had dus zeker de hoofdvogel geschoten. Ze stelde meteen voor om zaterdag terug te komen om samen mijn living te herschikken.

Je moet weten, ik woon erg klein. Maar tot hiertoe heb ik in huizen gewoond met vrij ruime leefruimtes. Zeker wanneer ik mijn salon kocht, had ik een balzaal van een living. Dat is dus nu niet meer het geval... Vandaar dat ik helemaal niet te spreken was over mijn huidige living. Het kan ongetwijfeld nog erger hoor, maar op sommige momenten kon ik amper ademen in mijn woonruimte. Redelijk tegenovergesteld met de functie 'living' he, niet kunnen ademen. Zeker als ik net van buiten kwam benam ze mijn de adem. Ik zou dus niemand uitnodigen om te komen eten voor de gezelligheid. Wel als het ergens in een afspraak pastte ofzo, maar nooit gewoon om het eten zelf, omdat ik het zelf niet gezellig vond.

Da's dus sinds zaterdag allemaal veranderd. Heb ondertussen zelfs al volk gehad om te eten, VOOR DE GEZELLIGHEID! :D

Ik laat jullie meegenieten:

Uiteraard moet er nog een plant hier en daar gekocht worden (ergens hoop ik op scheuten van de planten van mijn vader, hihi) en eindelijk kaders voor mijn posters zodat de muren niet meer zo wit zijn. Kortom ik ben nog niet helemaal klaar hoor ;-)

Maar ben echt helemaal in de wolken met de nieuwe indeling!!!! En zeker met de nieuwe kast... Nooit gedacht dat ik zo verliefd zou kunnen worden op een meubelstuk, lol.

Vanavond ben ik bij mijn mama gaan scrappen. Van dit weekend had ik al drie LO's begonnen, maar geen enkele afgewerkt. Van die drie is er eentje nu af, de twee andere vragen nog wat details. En ik ben een vierde begonnen, die ik waarschijnlijk zaterdag op de crop bij Pruts ga afmaken. Ik heb echt mijn drive terug nu al mijn spullen zich terug op een plaatsje bevinden dat het hunne is. Hoe autistisch een mens kan zijn? Wel ik heb graag, eens er structuur is, dat alles ook daar blijft. Vooral in mijn handtas is dat zo. Voor eender welke normale sterveling is dat steeds een grote rommel, maar daar zit wel degelijk een volgorde in. Op dit moment, zitten in de linkervoorzak mijn sleutels (weet ik met even te voelen meteen of ik ze heb als ik de deur uitga), rechtervoorzak mijn gsm en zonnebril (zelfde reden, en easy acces!). Binnenzin is er ruimte voor notaboekje, portefeuille, zonnecreme, voetenspray, deo en papiertjes. Klein binnenzakje: tampons, batterijen voor mijn fototoestel. De flap op het deksel? Mijn agenda, mijn lievelingsbic (ik heb er altijd maar een tegelijk, en o wee als ik die kwijt ben. Dan ben ik helemaal van slag) en nog wat leuke briefjes van hier en daar. Waarom daar? Heb ik die meteen bij de hand, en die agenda, man die ziet af hoor. Ik ben hem eerder deze week een aantal dagen kwijt geweest. Ik was helemaal het noorden kwijt!!! Daarin zitten telefoonnummers van klanten van de Tupperware, en al mijn prive afspraken... Gelukkig kreeg ik gisteren de lumineuze ingeving om bij het oud papier te gaan kijken en inderdaad! Samen met de oude tijdschriften bij het papier geraakt. soms iets te ijverig bij het opruimen, moi?? Blij dat ik hem terug heb!

Misschien moet ik daar wel eens een Lo over maken ;)

Morgen begint het weekend mensen! En zal het wat frisser zijn, geniet ervan!

Vroeg begonnen!

2008-07-07T20:18:00.000+02:00

Is half gewonnen. Daarom ben ik ervan overtuigd dat baby's die van jongs af worden blootgesteld aan overmatig cameragebruik opgroeien tot heel fotogenieke wezens! Zo zal het oog geschieden met Amber, het dochtertje van mijn ex collega Nancy. Zo'n schattig boeleke! Hoe ze het doen, het is me een raadsel, maar baby's ruiken toch altijd zo geweldig. Zwitsal op zich ruikt al lekker, maar die kleintjes doen daar nog een schepje bovenop. Heerlijk hoe de natuur zo zijn werk doet.

Dit weekend heb ik onder het toeziend oog van Thibault nog eens een pagina kunnen scrappen. Even geen zin meer in reislayouts en daarom eens foto's die bij een oude blogpost horen: weekendtradities! Ik vind het tof dat het een het ander zo kan aansteken, het scrap

pen de blog en vice versa. Soms kan ook een overaanbod aan sport op zondag creativiteit tot gevolg hebben ;-) De layout op zich ga ik nog voor mezelf houden, want hij is gemaakt op basis van een schets van het Creanijn schetsenblog. Wat ik jullie wél kan laten zien, is een kleine tutorial voor goedkope bling op je LO. Tenminste, als je zoveel spul hebt liggen zoals ik, hihi.

Om te beginnen knip je uit een pp tekeningen uit, zoals bloemen, een swirl of zoals hier: vlinders.

Om te beginnen gaan we embossen. Je hebt naast clear, zwart, wit en alle andere kleuren, ook glitter embossingpoeder! Dompel je vlinder, uiteraard met de tekening naar beneden, op een versamark stempelkussen

Strooi het poeder over de gedompelde vlinder, verhit met een heatgun of hou boven een warmtebron zoals een broodrooster. Oppassen voor de vingers!

Dit is het resultaat! Een gelijkmatige glitter over heel de vlinder.

Je kan ook tewerk gaan met glitterpoeder en Paper Glaze of Dimensional Magic.

Maak de helft van de vlinder nat met de glaze, in een dikke laag. Strooi over de natte glaze je glitterpoeder. Goed (en lang) laten drogen, en je hebt een dikke laag over je vlinder. Zoals van die gelly stickers!

En last, but not least: Stickles! Ik heb die flesjes nog van toen ik enkel kaarten maakte, en heb ze eerlijk gezegd al een hele tijd stiefmoederlijk behandeld. Volledig onterecht natuurlijk. Zondag heb ik ze allemaal bij elkaar gezocht om nog eens wat te gaan glitteren... Ik dacht ook over een rood flesje te beschikken, maar dat vond ik nog niet terug, ofwel heb ik het me ingebeeld ;-)

Eerst beginnen met goud over de okerkleurige stukken.

Dan met de crystal en het blauw de andere kleurtjes invullen. Best altijd even laten drogen tussen verschillende kleuren in. Als laaste ben ik met een Sakura Glaze pen nog over het lichaampje van de vinder te gaan, om dat ook een vernist uitzicht te geven.

Dan wil ik nog juist laten zien hoe je met iets 'basic' als distress inkt, een heel verschil kan maken op je foto's! Wel opletten met zelf afgeprinte foto's, dat effect is nl niet altijd hetzelfde. De donkere, oud uitziende foto had dezelfde schakeringen als de knalkleurige ernaast.

Award!

2008-07-05T16:59:00.000+02:00

Ik heb van Karin een award gekregen!

Dank je Karin! Het is een leuke opsteker :-) Ik geef even de regels mee van deze brillante weblog award

Regel voor de Award:

1. De winnaar mag het logo plaatsen.

2. Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen.

3. Stuur de Award naar tenminste 7 andere Bloggers, die door hun actualiteit, thema's en desings opvallen.

4. Zet de links van deze site's op je blog.

5. Laat een beichtje achter op de betreffende site's, dat ze gewonnen hebben

De meeste bloggers die ik ken, hebben het award al :( Het gaat sneller dan ik zin hem op links toe te voegen ;-) alle mensen die ik ken die een blog hebben zijn bangelijk! Bij deze zijn jullie allemaal voorzien van een award :D Zij het minder officieel.

Op het werk gaat alles zijn sociaal onrustige gangetje. Ik moet eerljik toegeven dat ik voor het eerst sinds lang weer tegen mijn zin ga werken. Dat betekend meestal dat ik niet lang meer op eenzelfde plek zal blijven... Nu ja, misschien dat binnen dit en een week alles weer als vanouds loopt, maar iets zegt me dat het dit keer niet zo makkelijk zal gaan. Bovendien gaat mijn buurvrouw en pauzemaatje Katrijn, binnenkort van project veranderen. Als alle collega's om jou vertrokken zijn, is het moeilijk om in je uppie wat ambiance te gaan maken. Dan heb je alleen jezelf over om te overtuigen hoe tof het wel is op het werk. Af en toe kijk ik eens rond op jobsites, maar truth be told... Er is weinig dat zoveel voordelen heeft als mijn eigen job: ik mag mijn uren zelf kiezen, heb minimum 33 dagen verlof op een jaar, ik krijg maaltijdcheques, heb personeelskorting. Niet slecht allemaal he. Maar de druk wordt zwaar.

Dit weekend is het Soiree Tropicale, veel tropicale zal er niet aan zijn vrees ik, maar ik kijk er toch naar uit. De groep waar ik salsa dans, geeft altijd de initiaties en 's avonds vind je hen terug in de salsaschuur. Ik hoop dat ik nog eens gevraagd wordt om een salsaatje te placeren, het is immers al veel te lang geleden ;-) Man ik heb zin in dansen! Het zal enkel afhangen van de weergoden of het dancing in the rain zal worden of niet.

Kwam tot de bizarre constatatie dat mijn kalender voor de zomer weer gevuld is. Toch vreemd dat, ongeacht je nu nog op school zit of al aan het werk bent, die paar zomermaanden toch een eigen status krijgen. Het lijkt wel of iedereen massaal buiten komt en afspreekt en vanalles organiseert. Nu ja dat is ook zo, maar waarom doen mensen dat in de andere seizoenen minder? bij deze is dit dan ook een oproep om ook in de wintermaanden uit uw kot te komen :D

Veel plezier dit weekend, en misschien tot op de soiree!

long time... again :)

2008-07-01T21:06:00.001+02:00

Thermen Grimbergen

Fietsen in Amsterdam

Zonnebrillen in Amsterdam

Foute Party in Grootbijgaerden, enfin de foto toch lol

Een impressie van gebeurtenissen in de voorbije maand op foto! Maar de belangrijkste zijn zaken die niet op de gevoelige plaat zijn opgenomen.

Het huis op de wilgenstraat is eindelijk verkocht. Ik zeg eindelijk, hoewel het uiteindelijk maar vier maanden te koop heeft gestaan. Als je dat zo zegt, is het nog niet eens zo lang, maar het lijkt voor mij echt een eeuwigheid! Er is zoveel gebeurd in de laatste maanden, zoveel geleerd, zoveel gevoeld... het lijkt wel voer voor een paar jaren, eerder dan maanden. Maar het is helemaal niet negatief! Hoewel ik weet dat mijn dalen erg diep kunnen gaan, weet ik dat ik steeds weer op mijn pootjes terecht kom. Ik weet ook dat ik kan leunen op familie, en dat zij mij steunen in eender welke onderneming ik wil opzetten. En dat is veel waard hoor, meer dan die euro's die op het einde van de maand zo afwezig kunnen zijn ;-)

Ik heb ook geleerd dat tijd een feel flexibel en voor perceptie vatbaar iets is. Op sommige momenten moet je bijna zoeken naar zaken om die tijd mee op te vullen, en op andere momenten zou je ongelukken begaan om er meer van te krijgen. Soms moet hij erg snel gaan, en dan weer mag hij gerust blijven stilstaan. Ik blijf er ook een haat liefde verhouding mee hebben... met tijd... Daarstraks kwam ik ook tot de constatatie dat ik mezelf eigenlijk altijd een jaar ontneem. Als ik jarig geweest ben, in plaats van dat ik gewoon mijn leeftijd heb, ga ik een jaartje verder: 'ik word negenentwintig', in plaats van gewoon achtentwintig te zijn. Tja, zo gaat het snel vooruit natuurlijk :-)

Ik heb ook geleerd dat hart en rede niet altijd samengaan, en dat dat maar goed is ook. Soms voel je dingen gewoon aan, en die zijn dan niet altijd met rede te verklaren of te argumenteren. Maar moet dat dan altijd? Genieten kan je wel met hart en rede ;-)

Het leven kan echt een heel shitty weg met je opgaan, maar ergens moet je durven vertrouwen in de toekomst, en reikhalzend uitkijken naar wat er achter de hoek ligt. Het is niet makkelijk, omdat je als je hoopt, ook ergens verwachtingen krijgt. En je wil natuurlijk niet het risico lopen om teleurgesteld te worden. Hoe je het ook draait of keert, het is altijd kiezen of delen.

Aan scrappen kom ik de laatste tijd nauwelijks toe en ergens vind ik dat niet leuk. Ik zie heel wat leuke dingen hier en daar en wil ergens graag terug opnieuw gaan creëren. Maar ik vrees dat het gemis aan een goeie werkruimte me verhinderd om echt volluit te gaan. We zien wel hoe we daar een oplossing voor kunnen vinden...

Nu het huis verkocht is, gok ik op nog vijf maanden hypotheek afbetalen. Dan kunnen we opnieuw gaan sparen en dingen aankopen om het wat comfortabeler te hebben in het appartement. Ik heb alvast een kanjer van een stofzuiger gekocht van het vakantiegeld. Het is zo'n sterke kerel dat hij de vinyl van de keuken omhoog heeft gezogen ;) Jihaa!

tot snel xxx

Tonight is Ladiesnight, o what a night!

2008-06-05T16:54:00.000+02:00

Gisteren had ik een (welverdiende) halve dag genomen. Het was 's avonds ladies night in de kinepolis, met de Sex and the City film. Daarvoor had ik met mijn vriendin Liesje afgesproken om naar de Expo 58 tentoonstelling te gaan in het atomium. Ben nogal een fifties fan, dus yipie!
Toen ik op Lies stond te wachten wou ik een foto maken van het atomium... Wat blijkt, mijn batterij was plat! Had er 's ochtends nieuwe ingestoken, maar blijkbaar was hij per ongeluk aangegaan in mijn handtas. Ik zou eigenlijk al beter moeten weten en een extra paar op zak moeten hebben

De tt was goed, maar toch lichtjes duur naar mijn smaak. Het lijkt wel of je tegenwoordig niks meer hebt onder de tien euro! Ik heb geleerd dat de Dessert 58 chocolade van côte d'Or gemaakt werd voor de Expo! Nu weet ik eindelijk waar dat cijfer vandaan komt!

Na de rondleiding, een mezze'ke gaan eten bij de Griek. Toen Nancy ons gezelschap vervoegde, bleek dat zij er echt een rotdag had opzitten. De vissers die in Brussel betoogden hadden het gebouw waar zij in werkt belaagd en het was dus ook voor haar een bewogen dag geweest.

We gingen de cinema in, en het was ZO opvallend dat heel de foyer zich gevuld had met meiden. Meiden van alle leeftijden weliswaar, maar allemaal piekfijn uitgedost in de vaak gekste en diepst uitgesneden creaties! Hoge hakken dat ik gezien heb, niet te doen. Iedereen wou er dus op zen sex and the citie'st uitzien happy Daar deden wij nu niet speciaal aan mee

Toen we de goodiebags gingen halen, zag ik met een scheef oog percies halfnaakte mannen met strikjes staan. Toen ik een tweede keer keek, zag ik dat het echte venten waren. Lol! Van die bruingespoten kleerkasten zijn nu niet bepaald ons ding :-)

De foyer vulde zich met dames met cocktails, er werden tarotkaarten gelezen, tupperware/upperdare/victoria parties geboekt, haren bewerkt met stijltangen, vanalles en nog wat. Op den duur verlangden we toch naar onze cinemazetel en begaven ons naar de zaal.
In de zaal werden we vergast op een grote doos fitness ontbijtgranen met pure chocolade! Na een eindeloze tombola, waar we nix in wonnen, dachten we dat de film zou starten. Het was inmiddels bijna negen uur... Maar nee, er was nog een special act voorzien! U raadt het al, de kleerkasten kwamen terug in MARINIERSUNIFORMEN! Yum! Ze deden de gebruikelijke zaken, zich ontkleden, vrouwen hun hoofd in hun shirts steken al heupwiegend, zich laten volsmeren met massageolie... toen de stripact en de daarbij horende commotie over was konden we eindelijk aan de film beginnen!

Dames, luister niet naar de recencies! De film is fantastisch!
We hebben er van genoten en het was een super avond. Als jullie de kans hebben om eens naar een Ladies night te gaan, zeker doen!

Vandaag is het hier staking op Sitel, je kan erover lezen in het laatste nieuws en de redactie. We weten eigenlijk nog altijd niks concreets. Er doen allerlei tegenstrijdige communicaties de ronde. Het zal uiteindelijk pas geweten zijn als het effectief officieel wordt.

Deze week hebben we de prijs van het huis weer verlaagd. Nu tot echt het minimum. Het doet ongeloofelijk veel pijn te weten dat er aan die twee jaar echt niks gewonnen zal worden, maar het is ook geen verlies. Niks gewonnen, niets verloren. Op zich is dat nog wel een mooie gedachte, dat alles "break even" komt. Tussen ons gezegd en gezwegen, de dees is klaar voor een nieuwe start ;-) En met deze boodschap wil ik toch positief afsluiten, in dit blogberichtje van vandaag!

Bang afwachten

2008-05-29T08:09:00.000+02:00

Gisteren was ik een dagje thuis, en zag ik plots mijn gsm bestookt met gemiste oproepen, sms'jes en voicemailberichten. Blijkbaar gaat de firma waarvoor ik werk herstructureren, en moeten vijftig mensen uit mijn niveau afvloeien. Vanmiddag om twee uur is het grote vergadering... Hopelijk geen al te slecht nieuws. Ik kan dit missen als kiespijn :p

RIP Nestor

2008-05-21T21:53:00.001+02:00

Gisteren nog maar pas voorgesteld, vandaag al een overlijdensbericht. Hij/zij ligt nu naast haar geliefde vuilzak met bladeren van de klimop. Best wel zielig. Ik kan ook niet goed opmaken hoe het aan zijn einde gekomen is. Maar ja, dat de natuur hard kan zijn, en soms ook tegennatuurlijk hard voor mensen hebben we deze week ook ondervonden op het werk. De vader van een collega is heel plots, op zeer jonge leeftijd overleden. Zaterdag gaan we als team naar de begrafenis. Ik hoop dat de collega onze steun zal voelen, het is niet makkelijk om op zo'n diep persoonlijk moment even van 'rol' te veranderen. Enfin, het hangt een beetje af van wat voor een contact je hebt met je collega's. Over het algemeen zijn de meeste zo goed als, of zelfs heel goede vrienden, maar met deze collega specifiek heb ik eerder een goede zwansrelatie en een heel goed professioneel contact... Ik hoop echt dat die persoon deze moeilijke periode goed doormaakt. Ik kan me alleen maar inbeelden wat dat met je doet. Veel sterkte, M. Mijn gedachten zijn bij je, en je familie.

Mijn haar is ROOD

2008-05-20T20:48:00.000+02:00

Is eens iets anders dan "vandaag is rood", lol. Was ik nog vergeten te zeggen. Met dank aan Annick voor de vakkundige knip- en kleurbeurt!

Ben ook nog naar The Other Boleyn Girl gaan kijken, zeker de moeite!

Nestor

2008-05-20T20:20:00.000+02:00

Hallo allemaal,

Gelukkig is die dip van me achter de rug. Ik ga niet zeggen dat hij nooit meer zal terugkomen, maar ik voel me weer lekker in mijn vel. Bedankt voor alle steun lieve lezertjes ;) Met het pinksterweekend heb ik me nog eens uitgeleefd op een dansvloer, en dat was echt wat ik nodig had. Op de dansvloer kan ik me losmaken van alle beslommeringen en emoties, en kom ik terug op nul. Nadien ben ik dan weer helemaal mijn vrolijke zelf. Dit weekend hebben we dat, zij het iets dunner, over gedaan. Het was 'I love the nineties' fuif in het jeugdhuis. Geinig! Samen met mijn long time friends Nancy en Michel, ook dj van dienst, een fijne avond gehad.

Ondertussen nog een tupperwareke hier en daar gedaan. Daar zijn ook foto's van op komst ;-) Stilaan wat fotomateriaal verzamelen voor de komende LO's! Ik heb wel zin in vanalles, maar ik geraak maar niet in gang. Dat is toch wel hét nadeel van geen scrapkamer meer te hebben. Dan is het zo makkelijk om snel aan te schuiven en aan een LO te beginnen. Nu moet ik alles bovenhalen. Als ik ooit mijn huis verkocht krijg ( o please ) koop ik me een grotere garderobe kast zodat ik op mijn slaapkamer opnieuw plaats kan maken voor scrapbookmateriaal. Ik heb altijd gedacht dat het fijn zou zijn dat in de living te kunnen, maar het valt me toch wat tegen.

Sinds een dag of twee heb ik een nieuw huisdiertje. Ik heb het Nestor genoemd, maar vrees bij nader inzien dat het een meisje is... Een klein babymereltje!

Ik hoop dat je hem/haar goed kan zien. Best een pittig beestje hoor! Het krijgt eten van de ouders, dus daarvoor moet ik me geen zorgen maken. Fisto heeft er al eens aan gelikt, maar besloot dan dat hij toch liever bereidde vogels heeft... Lol! Maar ik moet hem wel wat in het oog houden. Ik zou niet willen dat hij hem/haar oppeuzelt!

Vandaag heb ik ook voor de katten wat nieuws geïntroduceerd. De kattenborstel! Ik ga de strijd aan tegen de kattenharen, want wordt er lichtjes gek van! Als mijn moeder terug is van op vakantie - zit in Turkije - gaat ze bijleggen voor een stofzuiger, wat ik nu dus heel erg mis! Jipie!

Er staat nog vanalles op til de komende weken: een verwendag van Flair met Annick, nog een tupperware party, een tw training om culinaire ateliers te mogen geven, een weekendje amsterdam, nog een saunadag met een collega... Juli wordt de verwenmaand en ik kijk ernaar uit ;-) Hopelijk gaat het met jullie ook goed?

O ja, mensen die een facebook profiel hebben, ik wordt graag jullie vriendje ;D

Het is gewoon niet eerlijk

2008-05-07T09:12:00.000+02:00

Ik denk dat ik gevonden heb waarom ik zo vaak mezelf vastdenk over situaties, nu ja laat ons het kind bij de naam noemen: RELATIES. Het is gewoon nooit eerlijk. Omdat eerlijk gewoon niet bestaat in de liefde. Da's zo een van mijn principes, wie goed doet, goed ontmoet, maar dat is in de praktijk gewoon niet altijd zo. Om een of andere reden, noem het mijn katholieke opvoeding, of een goede moraal, ik loop de hoekjes af om goed te doen. Ik denk dat ik over een goed hart beschik, voel mee met mensen rondom mij en probeer te helpen waar ik kan. Maar dat wil daarom niet automatisch zeggen dat dat vise versa ook zo werkt. Sommige mensen zijn gewoon zo egoïstisch dat ze over mij en al mijn goede bedoelingen heen walsen, zodat ik enkel achterblijf met de vraag: EN IK DAN?

Het is zielig, ik weet het. Maar soms krijg je zo van die 'moments of clarity', een ogenblik waarop je kan scherp stellen op je eigen daden en erover kan reflecteren. Zelfs wanneer ik denk dat ik egoïstisch bezig ben, dan is er toch nog altijd iemand die er nog beter in slaat dan ik en mij daarmee overtroeft. Misschien komt het ook hier weer neer op het basisprincipe van heel mijn bestaan: zoek meer EVENWICHT, ook op dit vlak...

and up and down

2008-04-27T23:07:00.001+02:00

Om toch maar ergens te blijven met alle restfoto's... Ik was een tijdje terug op youtube aan het surfen, en kwam liedjes tegen die ik vroeger zoooo bangelijk vond, van Delirium. Als je op de link klinkt kan je het lied horen en de clip zien. En toen ik de tekst hoorde, viel er zo een puzzel in mekaar. De foto's die op de hoek van mijn schoorsteenmantel lagen, klaar om in de bus te gaan steken ofzo, kregen een betere bestemming. Ik koppelde er meteen de uitdaging van het forum van Wendy's bears and crafts forumlid spinolleke aan. En hierzie: een LO met een scheur, met drie knoopjes, verf en stempels! Veel journaling is er niet, om niet te zeggen geen, maar met het lied in mijn hoofd zegt de titel me genoeg.

Heb er weer een goed gevuld weekend opzitten! Vrijdag begon met een tupperware party bij ons Pruts ! We hebben goed gelachen en ons goed geamuseerd met de potjes ;-) Els, nog eens bedankt dat ik mocht komen leuren he, hihi. Zaterdagochtend mijn gebruikelijke toer langs de markt, had haast en geen tijd om foto's te nemen maar ga dat zeker eens doen. Lijkt me ook een leuk LO onderwerp. Hihi, ik zie die marktkramers al kijken.

's middags de trein op richting Antwerpen. Ik had er met mijn collega's Kristin, Kathelijne en Koen afgesproken om te gaan terrassen. Van de eerste zon genieten! Het was een zonovergoten namiddag, heel plezant. Gelukkig had ik me goed voorzien van zonnebrandcrème en was dus ook de schade beperkt :-)

's Avonds werden we met heel de troep in Heffen, bij Mechelen verwacht. Els, nog een andere Els, had de collega's uitgenodigd voor een housewarming. Het thema was kaas! we moesten allemaal een kaas mee brengen met de eerste letter van onze naam. Heel leuk en origineel. Het was ook heel lekker, maar ja, ik ben een kaasliefhebber eerste klas! Na het smullen hebben we nog pictionairy gespeeld en uno. Een hele toffe dag, ook weer leuk om de collega's buiten het werk te zien.

Ik ben stout geweest in Antwerpen... Ik heb er laarsjes gekocht bij new look, niet duur dus, maar toch. Ik heb een onwijs leuk paar laarsjes, mét hakken die ook nog eens lekker zitten en mijn plekken op mijn benen bedekken. Kan het nog schoner? Ja, niet op het einde van de maand en in mijn financiële toestand :( Enfin, het is niet het enige, heb ook nog een pot haagen dasz gekocht in de winkel :p Ik denk dat ik nood had aan wat verwenning... Hopelijk ga ik me dat niet beklagen volgende maand, maar iets zegt me van wel.

Nog goed nieuws! Blijkt dat het ziekenhuis waar mijn grootvader verbleef een grote blunder heeft begaan. Hij is helemaal niet terminaal! Hij mag dus ook op reis naar lourdes. Ze hadden het waarschijnlijk gewoon over pijnbestrijding, maar toch. De kanker is ingekapseld en kan dus niet uitzaaien.

Bovendien heeft mijn liefdesleven -in zover daar sprake van is- weer een dip sinds een paar uur geleden :p Bah, wat heb ik een hekel aan gedoe.

een beetje verwend

2008-04-20T23:03:00.000+02:00

Dat katten geen hondenleven hebben, dat spreekt voor zich. Maar die twee van mij... die breken alle records. Broertje is een fantastische kat om cadeautjes voor te kopen, in tegenstelling tot de veel kritischere Fisto... Zijn vis bijvoorbeeld, was een instant succes. En zoals kleine kindjes, neemt hij hem soms mee om te gaan slapen. ;-)

Broertje heeft vaak meer van een puppy dan van een jonge kater. Hij is niet altijd zo zindelijk, dat is het meest lastige... Hij molesteert keukenhanddoeken, bijt er zelfs stukken uit als ik niet oppas. Bovendien vind ik hem soms te midden van stukken papier die hij in stukken vaneen gescheurd heeft... Met die grote ogen van hem volledig op "ik ben onschuldig"modus natuurlijk... Alle schrijfmateriaal moet ik voor hem verborgen houden, want hij gaat ermee aan de haal!

Toen ik zaterdag de grote zak kattenvoer in een bewaardoos goot, Tupperware of course, lol, konden de veelvraten er niet snel genoeg bij zijn. Als jij kan kiezen tussen je bescheiden portie in het voederbakje, of het buffet a volonté, wat zou jij dan nemen :-D

Maar geef toe, als je deze twee knuffels ziet zitten in de zetel... Zou jij ze dan iets kunnen weigeren?

Vandaag twee uur in de file gestaan op de Antwerpse ring. Er was een loopmanifestatie waar ik weer geen weet van had. Enfin, ik had wel gehoord dat toeschouwers best het openbaar vervoer zouden nemen, maar niet dat ze de kenedytunnel zouden afsluiten! Dus twee uur na datum pas kunnen croppen, we gingen bijna direct aan tafel. De LO waar ik aan bezig ben voor de uitdaging op het forum van Wendy's Bears and Crafts, die is dus nog niet af :'-S Misschien dat ik er morgenavond nog even aan kan verderwerken. Meteen na het werk ga ik met twee collega's eten. We gaan eens een dagje sauna doen, en we gaan bespreken wanneer en naar waar. Ik heb hier nog een Bongo bon liggen die we gaan gebruiken. 't wordt echt de week van de collega's! Zaterdagmiddag heb ik met de andere quality monitors afgesproken in Antwerpen, voor een lunch en fijne middag, en die avond is er een house warming party bij een andere collega! Ze heeft een leuk thema: KAAS! Iedereen brengt een kaas mee die begint met de eerste letter van je naam. Voor mij is het een 't' want we zijn met vier wiens voornaam begint met een 'k' :D Heel origineel he. Vrijdagavond ga ik eerst nog eens met de pottekes leuren

Ook dit weekend, heel slecht nieuws gehad. Ongeacht wat heel de familie dacht, gaat het toch niet zo goed met mijn grootvader. We dachten allemaal dat de botkanker onder controle was, maar dat blijkt helemaal niet het geval te zijn. Het woord 'palliatieve' is gevallen, en dat was echt een slag op klare hemel voor heel de familie. We zijn in oktober pas zijn vrouw, mijn grootmoeder, verloren, dus nog maar pas bijgekomen van dat verlies. We gaan hem wel naar huis laten komen en met heel de famielie helpen om hem toch nog wat comfort te kunnen geven in zijn vertrouwde omgeving. Ik wordt er echt in triest van. Als Peter ook komt te sterven, gaat zoveel verloren. Hij is echt een hele wijze man, weet heel veel over geschiedenis en zovele verhalen over mijn voorvaderen, mijn familie. En als scrappers, weet je dat die dingen dubbel zo kostbaar zijn dan voor andere mensen. Je bent er gevoeliger voor. In dat opzicht heb ik zaterdag ook afgesproken met de ouders van mijn vader. Zij hebben me tot mijn vijfde levensjaar zo goed als grootgebracht, maar die band is heel sterk verwaterd. Ze zijn, laat ons zeggen, niet zo modern dan Peter en mijn bomma zaliger. Bij de breuk met Christof durfde ik het niet aan om het hen te zeggen, tot ze me zelf opbelden. Het heeft zes maanden geduurd voor ik hen onder ogen durfde komen, dit weekend dus. Blij dat ik dat gedaan heb. Per slot van rekening heb ik geen schuld aan wat er gebeurd is, dus hoef ik daar ook geen schrik van te hebben. Dus ik heb dit weekend wat gedaan waarvan ik bang was. Hebben jullie ook zo van die dingen waar je bang van bent? Misschien geen slecht moment om daar wat aan te doen, voor het te laat is!

Geniet van het moment!

Geen goede week voor Krisjes

2008-04-18T13:26:00.000+02:00

Ik weet niet wat het is deze week, maar het zit me niet mee.
Dinsdag had ik een tw party te geven bij mijn moeder. Ik vertrek op tijd op het werk, om ongeloofelijk in de file terecht te komen en plots alles sneller te moeten doen dan gepland. Ik ontbrak twee essentiele stukken om mijn receptjes klaar te maken, dus moest ik nog over huis. In mijn straat word ik tegengehouden door twee agenten per fiets, papierencontrole... Wat blijkt? Ik heb geen geldige groene kaart meer. :S Vreemd, want ik heb recentelijk de domiciliëring op mijn eigen rekening laten zetten, niet meer die van mijn ex. Ik bel naar mijn verzekeringsagent, maar die geeft niet thuis. als je ze nodig hebt...

Uiteindelijk mag ik dan toch nog verder rijden, als ik een bewijs van de verzekering kan faxen. De party verliep nog goed op zich, maar ik haalde niet de gehoopte verkoop en kon geen extra afspraken bijboeken.

Woensdag een heel gedoe dan met de verzekeringsmaatschappij. Het lag dus aan hun, maar heb ondertss blijkbaar onbetaalde facturen en een domiciliëring die niet doorgelopen is. Ik spring bijna uit mijn vel omdat ik onlangs nog heel wat contact met hen heb gehad inzake dat ongevalletje en niemand me daarvan op de hoogte heeft gebracht... Ik heb zelfs eens gebeld om te checken of ik geen openstaande facturen had! Erg!

Op het werk is het deze week percies 'pest Krisje week', met een klant die steeds over hetzelfde heen wil praten en items die ik ter oplossing voorstel als eigen ideeën en verplichtingen gaat verkondigen. En een persoon waar ik voor werk, die uit vakantie terug is en hier de verlichte despoot loopt uit te hangen zonder kennis van zaken. Dat is dan nog het ergste. Weet je, ik beschouw managen niet als een 'front-stage' activiteit. Er voor zorgen dat het team dàt je managed gemotiveerd is en ervoor zorgen dat ze streven naar 'excellence'... Ruimte laten voor eigen ideeën en voldoende analyse om problemen opbouwend en op lange termijn op te lossen. Maar ik vrees dat ik daarvoor toch in een verkeerde sector zit. Zeker met die man aan het roer. Gelukkig heb ik hem niet als baas, ik voel me zo ongewaardeerd door die man! Ik hoor dat je, om met hem te werken recht voor de raap moet zijn, maar ik denk niet dat ik ooit al een volledige zin heb kunnen uitspreken :D Kortom, het zit me heel hoog vandaag.

Nee, deze week is het niet makkelijk om Krisje te zijn. Ik denk dat al mijn krachten in het vingertopje zat dat ik er zaterdag heb afgeschild ;-)

Vanavond staat er nu eens NIKS op de planning! Tenzij werken aan mijn Lo die ik gisteren voor de uitdaging op het forum van Wendy's. Ik heb ook mijn Rome-foto's binnengekregen, vers voer woehoe!

Morgen ga ik met een vriendin kruiden kopen om in bakken op haar terras te planten! Als mijn huis verkocht raakt, wil ik ook graag plantjes voor op mijn terras. Zeker Hortensia's! En wat pelargoniums (geraniums in de volksmond, hihi) tegen de muggen. Ik kijk er al naar uit, niks leukers dan buiten zitten met een boekje of buiten eten! Zondag staat er een dagje scrappen op de planning, met de ex-collegaatjes van de Pipoos. Na mijn zondagochtendritueel natuurlijk ;-)

Fijn weekend allemaal! Hebben jullie leuke plannen?

Krisje, minus een vingertopje

2008-04-13T13:35:00.001+02:00

hallo allemaal,

het is weer zondag se. Ik weer niet of jullie zondagochtendrituelen hebben, maar het mijne is redelijk standaard: pistoletjes en de zevende dag! Het is vaak frustrerend om naar de zevende te kijken, hoe dat die mensen door elkaar kunnen roepen en hoe slecht sommige moderatoren er in slagen om een gesprek te modereren. Enfin, ik zou er ook geen goeie voor zijn. Ik zou nogal snel ruzie gaan maken als ze niet naar elkaar luisteren. Ik krijg het nogal op mijn heupen als mensen elkaar niet laten uitspreken, hahaha.

Gisteren was de tupperware bij mijn tante. Hij was niet zo goed als ik gehoopt had, de opkomst was kleiner dan verwacht en er waren twee deelnemers die niets hebben gekocht. Uiteindelijk moet je niets kopen uiteraard, maar concreet houdt het in dat ik mijn certificaat niet gehaald heb. Bwah, ik lig er niet wakker van want er veranderd in se niets. Wat er wel veranderd is, is mijn linkerhand. Ik heb er met de vlijmscherpe dunschiller namelijk het soppeke afgesneden. Bloeden dat dat deed :D Niet makkelijk om te typen ook niet.

Vrijdagavond nog eens een ouderwetse avond op cafe gezeten, ik kan je zelfs niet meer zeggen hoe lang geleden dat was :-) Dat moeten we meer doen! Mhmm, lekkere Margriet, typisch Mechels biertje gedronken. Eentje maar want anders sta ik meteen op mijn kop. Nadien nog naar een meer muziekachtig cafe geweest waar we nog wat gegeten hebben. Goed geamuseerd ;-)

Vorige zondag heb ik nog een Lo gescrapt, en me weer helemaal in het distressen uitgeleefd!

Je ziet dat je niet altijd een zeegetint papiertje moet gebruiken om foto's die aan zee genomen zijn te verwerken. Ik heb me vooral gericht op de kleuren in de foto's

Ik heb drie verschillende inkten gebruikt op deze LO, twee distress inkten en de colorbox pigment black dragonfly. Die laatste lijkt gewoon zwart, maar er zit nog een kleurtje bij in zodat hij fantastisch is om randjes mee te inkten zoals hier bij de titel. De foto's heb ik geschuurd zodat ze meer van de ondergrond afkomen.

een andere techniek die ik vaak gebruik is het gebruik van 3D tape om diepte te creëren, zoals ook bij de titel en de middenste foto uit het rijtje.

Dit is mijn versie van een schets op de Creanijnblog die reeds gepubliceerd werd.

Hopelijk kunnen jullie van het fijne weer genieten vandaag!

2008-04-10T09:07:00.000+02:00

Komende weken is het echt een tupperware buzz! Elke week heb ik een party te geven, en de eerste is zaterdag. Ik mag bij mijn tante gaan demonstreren. Ze heeft een heel aantal mensen uitgenodigd en we gaan met een man of tien van start gaan, nu ja vrouwen waarschijnlijk ;-) Ik ben eens curieus. Ik heb er al eentje gedaan hoor, maar toen waren we met z'n vijven en dat was een ander soort groepje. Spannend he! Als de mensen genoeg potjes kopen krijg ik mijn 'diploma' als gecertificeerde demonstratrice. Niet dat ik daar écht ga op jagen, ik kijk er naar uit nog eens voor een groep te staan en een gezellige avond te hebben. Ik ben niet in dat circus gestapt om groot geld te gaan verdienen en carriere te maken. Het is een artikel waar ik zelf helemaal weg van ben en waar ik volledig achtersta, daarnaast vind ik dergelijke parties ook altijd gezellig. Ik hoop dat de 'toeschouwers' het ook gezellig zullen vinden.

Gisteren ben ik naar mijn beste vriendin gegaan. Ze is net terug van een weekje Djerba. Het verlof was niet zo goed meegevallen als gehoopt, maar ze had toch wat leuke ervaringen gehad en een mooi bruin kleurtje gekregen. Misschien gaan we later dit jaar samen naar Djerba, maar het zal er allemaal van afhangen of het huis verkocht geraakt en of ik opvang vind voor mijn katjes natuurlijk. Ik heb nog nooit zo'n type vakantie gehad, meestal ga ik voor een korte periode en wil ik veel dingen gaan bekijken. En nog nooit een strandvakantie of van het europese vasteland af! We zullen wel zien hoe het uitdraait, voor het zelfde geld valt dat kei goed mee. Mijn vriendin had een foto van mij op haar gsm staan, en had die daar aan een paar mannen laten zien die ze leren kennen had. Enfin, to make a long story short, ik ben al verkocht :p

Vanavond kijk ik uit naar een avondje thuiszitten, ik moet dringend afwassen, misschien wat strijk doen, you know the drill... En het is ugly betty op tv vanavond! Hopelijk hebben jullie ook wat leuks gepland ;-)

Leven gaat weer z'n 'gewone' gangetje

2008-04-02T15:30:00.001+02:00

Echt gewoon is nooit aan mij besteed geweest. Ik vraag me vaak af of het nu zo 'ongewoon' is omdat ik het er in mijn bewustzijn zo voorstel, of het effectief ongewoon is. Misschien is 'gewoon' dan wel héél saai?

In ieder geval, sinds dit weekend heb ik nieuwe buren. Ze hebben een hele hoop kinderen en de neiging van nogal naar elkaar te brullen :S Het appartement waar ik nu woon, vraagt misschien wat meer uitleg. Het is eigenlijk een gewone rijwoning, waar twee appartementen van gemaakt zijn. Belangrijkste aanduiding daarvoor, is dat de gemeenschappelijke gang mijn twee leefruimten van elkaar scheidt. Tussen mijn woonkamer en het huis van de nieuwe buren, zit nog een gang, dus in de living hoor ik ze vrij weinig. Mijn slaapkamer die achteraan gelegen is daarentegen, grenst volledig aan hun keuken. Mét afwasmachine aan het hoofdeinde van mijn bed *zucht* Erg gezellig :p Gisteren ben ik oordopjes gaan kopen bij de apotheek. Toch een goede nachtrust gehad (tot hiertoe zijn de buren nogal nachtbrakers door hun verhuis veronderstel ik), oef! Mijn bovenburen staan namelijk om half zeven op, en dan begint mijn oudste kat Fisto klaaglijk te miauwen om toilet en melk en moet ik wel uit de veren. Gisteren kwam ik tot de constatatie dat ik WEER erin geslaagd ben om heel de tijd weer te fussen over wat de buren wel niet zullen denken en ik me daar weer constant aan schik terwijl dat helemaal niet nodig is! Ik woon nu alleen doe helemaal mijn zin, waarom dan zorgen maken over wat de buren denken over de katten die miauwen, of de bak die stinkt of volk dat laat over de vloer komt. Ik ben zo in de weer met iedereen tevreden te houden, zelfs mensen die ik niet ken, dat ik vaak mezelf voorbij hol. Eigenlijk moet het nu allemaal eens om mij gaan, en niet om een ander. Maar dat is niet zo makkelijk.

Daarnaast is het nog de vraag, wat wil ik nu eigenlijk voor mezelf? Het is moeilijk om na een tijd in functie van 'ons' terug in functie van 'mij' te denken. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik heel veel rekening hield met C, maar sommige dingen doe je nu eenmaal zonder dat je er erg in hebt. En misschien ook helemaal niet zo duidelijk wanneer je ophoudt met rekening houden. Ik heb altijd heel sterk het gevoel gehad dat ik mijn eigen weg ging, en dat werd me door c op het einde van onze relatie ook verweten, maar toch heb ik de indruk dat ik bepaalde doelen niet kon/mocht nastreven... Het zijn zo van die dingen die vaak in mijn hoofd sluimeren en waar ik waarschijnlijk nooit een antwoord zal op hebben. In hoever doe je water in de wijn, in hoever blijf je je eigen weg gaan en hoe erg is het als je daarvan afstand doet?

Maandag met de wagen een lelijke schram gemaakt bij het parkeren. Vanavond de papieren invullen met de andere eigenaar, hopelijk verloopt alles goed... Ook nog vanavond een afspraak met de dame van het immokantoor. We gaan waarschijnlijk onze prijs wat moeten laten zakken. Ergens zit ik ermee in omdat ik gehoopt had op een erg comfortabele reserve te kunnen overhouden van heel dat fiasco. Als dat niet het geval is zal het voor mij voor een deel helemaal voor niets geweest zijn, al dat verdriet en al die pijn. Maar aan de andere kant zal ik echt gelukkig zijn als ik mijn schulden kan aflossen en de spullen die ik nog nodig heb kan kopen. We hopen op het beste zeg maar...

batterijen in panne!

2008-03-29T21:50:00.000+01:00

De herlaadbare batterijen voor mijn fototoestel hebben het begeven. Ze waren al een tijdje aan het achteruitgaan, maar nu geven ze geen kick meer. Toch maar even wachten op het loon om er nieuwe te kopen ;-)

Ik kan jullie van de voorbije dagen dus geen foto's meer tonen. Ik kan je wel vertellen dat ik gisteren naar het trouwfeest van een van mijn bazen, Kurt en zijn man Steven ben geweest. Dat we ons heel goed hadden geamuseerd en goed gelachen hebben.

Vandaag heb ik echt niet veel uitgevreten. Ik ben vanmorgen even naar de markt gelopen om mijn gebruikelijke stopjes te maken: het gevogeltekraam voor scharreleitjes ("het zijn er kleintjes deze week madammeke, maar enen euro dees week" Ik had een doosje van hun kraam mee om de eitjes in te doen, dan wordt je meteen een vaste klant he), het Marokaanse kraam met de fantastische olijven (even mijn Frans weer van onder het stof gehaald), en het Marokaanse groentenkraam ernaast (een grote krop sla, een bakje champignons en een kg trostomaten voor drie euro). Bij die laatste kramen ben ik blijkbaar ook al bekend, op de drie weken dat ik wat inkopen doe op de markt. Ik krijg meteen als ik mijn boodschappentas neerzet een plastic zakje gepresenteerd om mijn groenten te selecteren, en krijg een druif gepresenteerd. Waarschijnlijk omdat die man mij enkel groenten ziet kopen en vind dat ik dringend aan het fruit moet ;-) Onderweg naar huis kwam in Leen tegen, mijn bijna-buurvrouw-vriendin, die van de leuke schoentjes. Samen met haar een detour gedaan langs de Paris XL en vintage shop. In die laatste shop hadden ze een bangelijke broodtrommel van Brabantia staan, echt uit de seventies: een oranje, met wit schuifdeksel en oranje bloemen design. In de winkel kwam ik zelfs wat eighties speelgoed tegen dat ik vroeger ook had gehad: een tasje van de popples, een legsalot rups met sportschoentjes... heel leuk! Nog een koffietje gedronken en dan huiswaards om achter mijn fornuis te kruipen. Ik heb stoofvlees gemaakt vandaag, en erwtensoep. Lekker op de bank met een Friends dvd'tje in! Nog een dutje gedaan vanavond, en nu zit ik hier naar jullie op te sommen wat ik allemaal gedaan heb ;-)

Morgen ga ik bij Els langs, lekker scrappen en de tupperware party gaan voorbereiden. Ik kijk er al naar uit, het is weer veel te lang geleden dat we elkaar gezien hebben!

Donderdag

2008-03-28T00:34:00.000+01:00

Zo mijn verlof zit er weer bijna op. Amai, het heeft toch deugd gedaan. Een aantal zaken die bleven liggen toch nog kunnen oplossen, je weet wel nog wat dozen die hier stonden wat administratie ect. Nu nog een aantal telefoontjes doen voor de Tupperware zodat ik daar ook weer op schema zit. Ik hoop maar dat ik maandag niet plotsklaps moe zal zijn na vijf minuten achter mijn pc te zitten. Dat effect heeft mijn werk soms op me...
Vandaag was een volle maar mooie dag. Mijn moeder liet d'er haar doen, en kwam nadien naar me toe. Handig, zo in het midden van de stad wonen! Nog wat kleine boodschapjes gedaan, de H&M binnen... Mama wou die jeans van de reclame wel eens aanpassen. Spijtig genoeg is die uitverkocht. Mijn moeder heeft me nog een jasje en rok cadeau gedaan, weet ik morgen wat aantrekken voor het trouwfeest van een collega!

Vanmiddag kwam een collega van bij Tupperware een levering afzetten. Zij woont dicht bij het verdeelcentrum, en dat bespaarde me een rit! Gezellig koffie gaan drinken en wat zitten kletsen en zeuren over de job. Overdag werken we nl. ook voor dezelfde firma, zij het in compleet andere functies en projecten.

Vanavond dan een dinertje met de PRT! Of te Party Rescue Team. Een legendarisch collectief dat zijn oorsprong vond in 2004, als ik me niet vergis. Heel wat hilarische momenten beleefd met die meiden. Nu komen we regelmatig samen om een home cooked meal te genieten in elkaars gezelschap, in een rotatiesysteem dat iedereen om de beurt aan bod laat komen. Vandaag was het bij Leen te doen. We kregen een heerlijk voorgerecht met scampi's voorgeschoteld, mhmmm. Daarna kwam er nog een heerlijke quiche aan bod. yamyam!

Dat brengt ons aan de foto van de dag, deze schoenen kocht Leen in Parijs. Prachtig nietwaar ,)

Foto van gisteren

2008-03-27T12:30:00.001+01:00

Gisteren naar de cinema geweest met een oud-collega, Els. Zij leeft haar droom, en is nu een student aan de politieschool. Het was twee jaar geleden dat ze nog naar de bioscoop was geweest, er was niet zoveel veranderd, alleen dat de zetels nu genummerd zijn. Was het niet dat de electriciteit twee tot drie keer toe uitgevallen is! Nu heb ik no country for old men in stukjes gezien en ontbreken we volgens mij een stuk. Gelukkig kregen we ter compensatie een gratis ticket van de kinepolis...

Voordat we naar Brussel trokken, nog iets gaan eten, en daarvan komt mijn foto van de dag. Alle, het zijn er twee, eentje van Els en een van het cafe/restaurant waar we gaan eten zijn:

foto van de dag

2008-03-25T21:03:00.000+01:00

Het is geen gelukte foto deze keer, o wat wil ik een standaard om mijn kodak op te zetten ;) In het engels heet dat een tripod, maar hoe heet zo'n ding in het Nederlands? Stiekum neem ik mezelf kwalijk dat ik er in Rome geen goedkope op de kop heb getikt. Maar ja, dromen doet leven zeker ;D

Dit is mijn eerste foto van de dag! Het is een zicht op mijn straat, wel een van de mooiste plekjes van Mechelen mag ik wel zeggen! Geniet ervan, dat doe ik ook elke dag!

terug van weggeweest!

2008-03-25T20:51:00.001+01:00

op een nieuwe plek, omdat een nieuw leven nu eenmaal een nieuwe blog vraagt!

Ondertussen ben ik al weer terug aan de scrap, maar ik merk niet met dezelfde diepte... Misschien omdat ik nog geen foto's heb die bij mijn nieuw leven horen, bedacht ik me. Veerle zette me aan om opnieuw de "one photo a day challenge" aanga, om opnieuw die zin om te fotograferen te krijgen. Geloof me, als je hoofd en je hart nog niet in lijn staan met elkaar, heb je niet veel zin om dingen vast te leggen, hoe gewoon dat vroeger ook was. Ik doe mijn best, maar ik kom er nog niet altijd toe. Net zoals dat het geval is bij veel dingen in mijn leven op het moment ;)

Als ik me niet vergis, zijn het allemaal schetsen van Creanijn!
Ik moet nog wat oefenen met die nieuwe blogger van me, maar jullie zullen terug wat van me horen via deze weg!