Sunday, 28 November 2010

it's the most wonderfull time of the year!

Nee, niet omdat kerstmis eraan komt. Niet omdat er lichtjes in de straten hangen. Niet omdat de Sint eraan komt/geweest is. Ook niet omdat de winkels weer schandalig vol liggen met chocolade en lekker eten...

Zelfs niet omdat het bijna pakjes tijd is...

Neenee: hiervoor!



Woehoe! Ga ervoor Tim!

(ik ben benieuwd hoeveel materiaal ik me weer ga willen aanschaffen na deze twaalf dagen :p)

Friday, 26 November 2010

Marilyn Melancholie





Ik weet het, ik weet het... Het is al veel te lang geleden. Maar dankzij enkele vriendelijke aanmoedigingen (u weet wie u bent), heb ik besloten om terug het bloggen op te nemen. Een tijdje terug las ik opnieuw het boek van Ali Edwards over 'Life Artistry'. Een van de tips die ze geeft om een 'levensartist' ter worden, is om te bloggen. Op die manier ga je bewuster omgaan met je dagelijks leven, en vooral: die dagelijkse dingen fotograferen. Uiteindelijk is dàt waar scrapbooking voor de volgende generaties om gaat. Natuurlijk kan de seizoensfoto's niet overslaan, denk maar aan verjaardagen, vakantiekiekjes en feesten zoals kerstmis, maar het is dan net de kunst om het verhaal erachter naar voren te brengen in je pagina's. Een verhaal over een familietraditie, je favorietjes van het seizoen, iets wat je nooit wil vergeten ect. Da's op zich niet altijd makkelijk, maar het loont de moeite ook voor jezelf om bij die dingen stil te staan. Omdat ik me zo 'bewust' ben van de herhaling in mijn albums, ga ik op den duur ook gewoon minder fotograferen. Ik denk dan ook: wat zal de bijhorende LO van meerwaarde hebben? En dat bewijst dat ik ook in het scrappen teveel nadenk: moet je al je foto's scrappen? Kan je niet gewoon foto's nemen omdat het leuk is?

Zijn foto's leuk.... Van mezelf vind ik de de laatste tijd niet meer zo leuk... evenals mijn spiegelbeeld. Maar foto's van Marilyn Monroe, daaraan ben ik verslaafd! Ik ben momenteel een lezing over haar als persoon aan het samenstellen voor het werk. Ik zit dus veel filmpjes te bekijken op youtube, foto's op te zoeken via Google, websites af te schuimen en door mijn vele MM-boeken te bladeren. Het is ongelooflijk hoeveel informatie er te vinden is over haar. Elke dag dat ik ermee bezig ben, vind ik nog iets nieuws. Aangezien haar persoonlijk verhaal zo tragisch is, en ik een aangeboren weemoedige toets heb, geraak ik door haar levensverhaal helemaal in Marilyn Melancholie gedrenkt. Het is niet dat alles negatief is, uiteindelijk heeft ze heel wat succes gehad. Niet financieel omwille haar slechte contracten met Fox, maar het publiek droeg haar op handen. Ze had veroveringen bij de vleet, haar schoonheid is niet voor niets legendarisch. Ze liet de studio's uiteindelijk poepie ruiken door haar eigen productiemaatschappij op te richten en op het laatste van haar leven namen ze haar terug aan om de financiële krater van "Cleopatra" te dichten met "Something's got to give". Voor het eerst had ze een eigen huis, niet meer van hot naar her zoals heel haar leven lang. Maar ik denk dat hetgeen ik waar geluk zou noemen: een gezin en een warme thuis, ook haar innerlijke doel werd. En dat heeft ze door het kluwen in haar hoofd nooit kunnen bereiken. En dat vind ik ZO triestig.

Waarom mijn spiegelbeeld niet meer mijn vriend is, daarvan heb ik een lay-out gemaakt.

Je ziet, ik ben het scrappen nog niet verleerd ;-) En de Cosmo Cricket ook niet... 't Is een echte verslaving dat merk. Als er een nieuwe lijn uitkomt zou ik ze liefst zo helemaal kopen. Hieronder nog een paar cosmo'kes van mijn hand:





En? Blij dat ik terug ben? ;-)

Sunday, 19 July 2009

nog maar een paar keer slapen

Het wordt echt wel heel reëel nu. Wanneer je kan zeggen: dit is waarschijnlijk de laatste keer dat ik jullie zie, voor ik verhuis, of het is de laatste keer ophaling van het papier en karton voor de verhuis... Dan begint het pas écht te korten.

Gisteren had ik een super dag! Ik ben de dag vroeg begonnen, met het traditionele eitje en een lekkere boterham. Er meteen ingevlogen en mijn kleerkast leeg gemaakt. Ook dat is heel definitief, immers als praktisch al je kleren ergens anders zijn dan ben je meestal op vakantie ;-)
Toen het een uur of elf werd nog even met Geert gebeld, en dat stilletjes aan vertrokken naar het station. Ik had de avond ervoor nog bij ons vader en Rita plat gelegen van het lachen met 'live at the Appollo'. Michael McEnthyre ofzoiets beelde uit hoe je het snelste kan lopen, wild zwaaiend met je armen en eigenlijk huppelend. Dus beelde ik me in dat ik zo door de straten van Mechelen zou lopen xD Gelukkig heb ik dat niet gedaan, anders zouden ze mij misschien eerder naar Geel verhuizen dan naar Harelbeke volgend weekend. Met Geert stapte ik op de trein richting Brussel. Daar waar het 's ochtends nogal betrokken geweest was, en de regen dreeg op de middag, kregen we een heel mooi, zachte zomerdag gepresenteerd.

In Brussel zochten we het Magrittemuseum. Het was op zich wel interessant, goed gedaan en mooi, maar ik stoorde me een beetje aan de overvloed van anderstalige audioguides die rond mij in mijn oren galmde. Je kon heel moeilijk op je gemak alles in je opnemen. Na onze toer, zijn we iets gaan eten op de bovenverdieping van het muziekinstrumentenmuseum. Een echte aanrader, je hebt er het mooiste zicht over Brussel, en het is er helemaal niet duur!

's Avonds was ik uitgenodigd bij Nancy en Michel. Toen in in het verloop van de voorbije maand merkte dat praktisch heel de klik uitgenodigd was, ging er een belletje rinkelen. Het was een soort van good luck, en fare well feestje/BBQ. Super gezellig, en de kans gehad om een groepsfoto te maken! Wat met de trouw van Annelies mislukt was lukte nu dus wel! Hihi, me happy!

Vandaag hebben we dan de tweede kleerkast afgebroken, en ik heb de twee kasten van de living die nog ingepakt moesten worden gedaan. Eigenlijk komt het nu nog neer op de dagdagelijkse dingen en nog een paar prutsen hier en daar.

Het is een raar gevoel hoor, ik kan het heel moeilijk beschrijven. Als ik zo in nadenk over al het geen wat ik nog moet doen, en hoe snel het allemaal zal gebeuren, dan is het net of er iemand een koord rond mijn borst aantrekt. 't Is altijd spannend om zo een sprong te maken natuurlijk.

Dinsdag ga ik voor het eerst naar het vuurwerk voor de nationale feestdag op de grote markt van Mechelen. Voor alles een eerste keer ;-)

Thursday, 9 July 2009

Het aftellen begint.






Ik weet dat ik al kei lang niets meer gepost heb, voor jullie iets zeggen :p Sinds facebook heb ik last om alles up to date te houden!

Het aftellen begint nu echt. Nog twee weken en ik verhuis naar Harelbeke, West-Vlaanderen. Er is nog zoveel te doen dat ik er soms wanhopig van wordt. Ik zie het allemaal niet vooruitgaan, en ik vraag me dan af of we alles wel rond krijgen in die ene week. Het is ook geen kleine trip, zelfs enkel, dus het is niet dat je snel even over en weer kan gaan. Stilaan begint alles echter vorm te krijgen, en nu ik door een virus geveld geweest ben deze week, heb ik ook de kans gekregen, nu ja eerder gedwongen, om zelf wat tot rust te komen. Op zo'n moment besef je maar weer dat je job eigenlijk al redelijk wat van je vraagt, zodat je daarbuiten niet veel meer kan hebben. Wat verplichte rust biedt dan soelaas. Stilaan krijg ik wat meer organisatie en volgorde in al die taken die nog voltooid moeten worden, en dat was hetgeen ik miste ervoor. Ik zag een grote opstapeling van afzonderlijke taken, maar geen prioriteiten. Dit weekend is de eerste stap gezet met de aanschaf van een spiksplinter nieuwe kleerkast voor in Harelbeke. Die wordt dan hopelijk volgende maandag in elkaar gezet. Zo kan ik in Mechelen beginnen aan het inpakken van mijn jassen en het afbreken van mijn aftandse kastjes. Die moeten dan naar het containerpark. Sinds mijn stationwagon zijn kaars heeft gelaten, zat ik daar al vast. Gelukkig heb ik lieve collega's die mij daarbij willen helpen ;-) Dus da's dan al opgelost. Naar mijn planning geraakt dan alles op tijd ingepakt en weggesleept.

Op de eerste dag van mijn verlof ga ik dan workshoppen in A'pen met pruts en elsje, misschien nog een beetje shoppen, maar alleszins ontspannen voor de storm begint! Op zondag zou ik dan het laatste nog willen inpakken, en mijn salon naar mijn tante Leen doen. Zij koopt het over. En voila, maandag is het dan het grote over en weer rijden ;-)

Ik zal proberen jullie wat op de hoogte te houden van de vooruitgang. Stuur me een mailtje als je mijn nieuw adres wil! Wish me luck!

En passant, een aantal van mijn LO's van de laatste tijd ;-)


Sunday, 1 March 2009

Wat je zoal kan doen met soldenkoopjes




Hallo allemaal,

Ook scrap- en hobbywinkels zijn niet vies van koopjes. Het is uiteraard altijd goed nieuws wanneer die georganiseerd worden, want dat betekent plaats voor nieuwe spullen!

Het gefluit van de vogeltjes in het ochtendgloren heeft ook mij geïnspireerd, en ik ben aan de slag gegaan met spulletjes die ik bijna uitsluitend uit de afslag heb: beginnend met papier van Cosmo Cricket uit de valentijnlijn van vorig jaar, en een blackboard boekje van dezelfde fabrikant. Heel leuke boekjes zijn dat. Het papier komt van bij in2hobby en het boekje uit de Pipoos. Verder heb ik me eens goed laten gaan met de distress inkt (black soot en worn lipstick) en ook eens die bolletjesplastic gebruikt om mee te schilderen. De doodles zijn met de inkessentials pen gedaan die Tim Holz ook promoot. Ik moet zeggen, ik heb heel wat witte pennen en stiften en de deze is echt veruit de beste die ik al ooit gehad heb. Alle metalen embelishements zijn van Making memories, lint van pepples ink, bloemen van prima en petaloo, stickers van MM en de casa. En een hele hoop stempels hier en daar.

Het zakje heb ik gemaakt met lapjes vilt. De hartjes heb ik er met een balpen op getekend en zo uitgeknipt. Die steek om het aan elkaar te zetten en aan de rand van de hartjes is een quiltsteek die ik eens van een collegaatje in de pipoos. Als jullie dat graag eens uitgelegd zien wil ik gerust een tutorialtje maken. Ik heb het niet proactief gedaan omdat ik er te laat aan dacht, hihi.

Het idee voor dit boekje komt eigenlijk van een msn conversatie tussen Thibault en mezelf. Toen we elkaar aan het vertellen waren hoe de ander ons gelukkig maakte, dacht ik, hierin zit een lay-out! Het is een boekje geworden.

Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden!


















Saturday, 21 February 2009

"Wekelijkse schets" niet op de site











Hallo allemaal,

Aangezien om een of andere reden mijn LO's niet meer gepubliceerd worden op de 'wekelijkse schetsen' site van Creanijn, neem ik de vrijheid om ze zelf hier te posten. Wederom, ik weet niet waarom ze niet gepubliceerd worden, vind het echt spijtig.
Mijn weekje verlof loopt op zijn einde, gelukkig heb ik maandag ook nog verlof gekregen om al te wennen aan het idee terug te moeten gaan werken ;) We hebben deze week Bolt gezien in de cinema, Autralia en seven pounds thuis. We zijn naar de Ikea in Gent geweest. Hebben gegeten in Ieper (mooie stad trouwens), zijn op bezoek geweest bij Thibault zijn opvang tante van toen hij klein was (echt in Bachtendekuppe gelijk we zeggen, lol) en hebben vandaag nog eens geshopt in Sint-Niklaas. Het zal in ieder geval mijn gatteke varen om terug alleen thuis te zitten volgende week, maar dat wil alleen maar zeggen dat deze week zo plezant geweest is.
Ik hoop dat de LO's jullie bevallen ;-)
Groetjes!








Saturday, 7 February 2009

Ik ben getikt!

Door Gwen :-) De bedoeling is dat je naar je foto' s gaat op je pc, daar het vijfde mapje opent en de vijfde foto uit dat mapje op je blog zet en daar een woordje uitleg bij geeft...





Wel in mijn vijfde mapje zaten maar drie foto's, dus heb ik het zesde mapje genomen en daarin zat deze foto:



Op de foto zie je Fisto en Broertje rond een tupperware pot met brokjes. Ik kocht altijd katteneten in grote zakken, en aangezien mijn lekkerbekken alleen verse krokante brokjes lustten, deed ik die over in tupperware. Gezien ik geen plaats had op mijn tafel had ik de pot op de grond gezet, en deze twee waren er als de kippen bij natuurlijk. Sinds ik de poezen niet meer heb is mijn hartje gebroken, en ik weet niet of dat ooit nog goed komt. Ik weet wel dat ik mijn best gedaan heb, en dat ik er zelf op en duur aan ten onder ging, maar toch... Dat schuldgevoel gaat volgens mij nooit meer weg. Ik denk nog heel vaak aan ze.

Nu ga ik op mijn beurt een aantal mensen voor dezelfde opdracht aantikken:

  • Isolde
  • Resie
  • Inge
  • Veerle Scrappytoo
  • Mich!

Go for it girls ;-)