Het is gewoon niet eerlijk

Ik denk dat ik gevonden heb waarom ik zo vaak mezelf vastdenk over situaties, nu ja laat ons het kind bij de naam noemen: RELATIES. Het is gewoon nooit eerlijk. Omdat eerlijk gewoon niet bestaat in de liefde. Da's zo een van mijn principes, wie goed doet, goed ontmoet, maar dat is in de praktijk gewoon niet altijd zo. Om een of andere reden, noem het mijn katholieke opvoeding, of een goede moraal, ik loop de hoekjes af om goed te doen. Ik denk dat ik over een goed hart beschik, voel mee met mensen rondom mij en probeer te helpen waar ik kan. Maar dat wil daarom niet automatisch zeggen dat dat vise versa ook zo werkt. Sommige mensen zijn gewoon zo egoïstisch dat ze over mij en al mijn goede bedoelingen heen walsen, zodat ik enkel achterblijf met de vraag: EN IK DAN?

Het is zielig, ik weet het. Maar soms krijg je zo van die 'moments of clarity', een ogenblik waarop je kan scherp stellen op je eigen daden en erover kan reflecteren. Zelfs wanneer ik denk dat ik egoïstisch bezig ben, dan is er toch nog altijd iemand die er nog beter in slaat dan ik en mij daarmee overtroeft. Misschien komt het ook hier weer neer op het basisprincipe van heel mijn bestaan: zoek meer EVENWICHT, ook op dit vlak...

and up and down

Om toch maar ergens te blijven met alle restfoto's... Ik was een tijdje terug op youtube aan het surfen, en kwam liedjes tegen die ik vroeger zoooo bangelijk vond, van Delirium. Als je op de link klinkt kan je het lied horen en de clip zien. En toen ik de tekst hoorde, viel er zo een puzzel in mekaar. De foto's die op de hoek van mijn schoorsteenmantel lagen, klaar om in de bus te gaan steken ofzo, kregen een betere bestemming. Ik koppelde er meteen de uitdaging van het forum van Wendy's bears and crafts forumlid spinolleke aan. En hierzie: een LO met een scheur, met drie knoopjes, verf en stempels! Veel journaling is er niet, om niet te zeggen geen, maar met het lied in mijn hoofd zegt de titel me genoeg.

Heb er weer een goed gevuld weekend opzitten! Vrijdag begon met een tupperware party bij ons Pruts ! We hebben goed gelachen en ons goed geamuseerd met de potjes ;-) Els, nog eens bedankt dat ik mocht komen leuren he, hihi. Zaterdagochtend mijn gebruikelijke toer langs de markt, had haast en geen tijd om foto's te nemen maar ga dat zeker eens doen. Lijkt me ook een leuk LO onderwerp. Hihi, ik zie die marktkramers al kijken.





's middags de trein op richting Antwerpen. Ik had er met mijn collega's Kristin, Kathelijne en Koen afgesproken om te gaan terrassen. Van de eerste zon genieten! Het was een zonovergoten namiddag, heel plezant. Gelukkig had ik me goed voorzien van zonnebrandcrème en was dus ook de schade beperkt :-)



's Avonds werden we met heel de troep in Heffen, bij Mechelen verwacht. Els, nog een andere Els, had de collega's uitgenodigd voor een housewarming. Het thema was kaas! we moesten allemaal een kaas mee brengen met de eerste letter van onze naam. Heel leuk en origineel. Het was ook heel lekker, maar ja, ik ben een kaasliefhebber eerste klas! Na het smullen hebben we nog pictionairy gespeeld en uno. Een hele toffe dag, ook weer leuk om de collega's buiten het werk te zien.















Ik ben stout geweest in Antwerpen... Ik heb er laarsjes gekocht bij new look, niet duur dus, maar toch. Ik heb een onwijs leuk paar laarsjes, mét hakken die ook nog eens lekker zitten en mijn plekken op mijn benen bedekken. Kan het nog schoner? Ja, niet op het einde van de maand en in mijn financiële toestand :( Enfin, het is niet het enige, heb ook nog een pot haagen dasz gekocht in de winkel :p Ik denk dat ik nood had aan wat verwenning... Hopelijk ga ik me dat niet beklagen volgende maand, maar iets zegt me van wel.

Nog goed nieuws! Blijkt dat het ziekenhuis waar mijn grootvader verbleef een grote blunder heeft begaan. Hij is helemaal niet terminaal! Hij mag dus ook op reis naar lourdes. Ze hadden het waarschijnlijk gewoon over pijnbestrijding, maar toch. De kanker is ingekapseld en kan dus niet uitzaaien.

Bovendien heeft mijn liefdesleven -in zover daar sprake van is- weer een dip sinds een paar uur geleden :p Bah, wat heb ik een hekel aan gedoe.

een beetje verwend

Dat katten geen hondenleven hebben, dat spreekt voor zich. Maar die twee van mij... die breken alle records. Broertje is een fantastische kat om cadeautjes voor te kopen, in tegenstelling tot de veel kritischere Fisto... Zijn vis bijvoorbeeld, was een instant succes. En zoals kleine kindjes, neemt hij hem soms mee om te gaan slapen. ;-)

Broertje heeft vaak meer van een puppy dan van een jonge kater. Hij is niet altijd zo zindelijk, dat is het meest lastige... Hij molesteert keukenhanddoeken, bijt er zelfs stukken uit als ik niet oppas. Bovendien vind ik hem soms te midden van stukken papier die hij in stukken vaneen gescheurd heeft... Met die grote ogen van hem volledig op "ik ben onschuldig"modus natuurlijk... Alle schrijfmateriaal moet ik voor hem verborgen houden, want hij gaat ermee aan de haal!

Toen ik zaterdag de grote zak kattenvoer in een bewaardoos goot, Tupperware of course, lol, konden de veelvraten er niet snel genoeg bij zijn. Als jij kan kiezen tussen je bescheiden portie in het voederbakje, of het buffet a volonté, wat zou jij dan nemen :-D

Maar geef toe, als je deze twee knuffels ziet zitten in de zetel... Zou jij ze dan iets kunnen weigeren?

Vandaag twee uur in de file gestaan op de Antwerpse ring. Er was een loopmanifestatie waar ik weer geen weet van had. Enfin, ik had wel gehoord dat toeschouwers best het openbaar vervoer zouden nemen, maar niet dat ze de kenedytunnel zouden afsluiten! Dus twee uur na datum pas kunnen croppen, we gingen bijna direct aan tafel. De LO waar ik aan bezig ben voor de uitdaging op het forum van Wendy's Bears and Crafts, die is dus nog niet af :'-S Misschien dat ik er morgenavond nog even aan kan verderwerken. Meteen na het werk ga ik met twee collega's eten. We gaan eens een dagje sauna doen, en we gaan bespreken wanneer en naar waar. Ik heb hier nog een Bongo bon liggen die we gaan gebruiken. 't wordt echt de week van de collega's! Zaterdagmiddag heb ik met de andere quality monitors afgesproken in Antwerpen, voor een lunch en fijne middag, en die avond is er een house warming party bij een andere collega! Ze heeft een leuk thema: KAAS! Iedereen brengt een kaas mee die begint met de eerste letter van je naam. Voor mij is het een 't' want we zijn met vier wiens voornaam begint met een 'k' :D Heel origineel he. Vrijdagavond ga ik eerst nog eens met de pottekes leuren

Ook dit weekend, heel slecht nieuws gehad. Ongeacht wat heel de familie dacht, gaat het toch niet zo goed met mijn grootvader. We dachten allemaal dat de botkanker onder controle was, maar dat blijkt helemaal niet het geval te zijn. Het woord 'palliatieve' is gevallen, en dat was echt een slag op klare hemel voor heel de familie. We zijn in oktober pas zijn vrouw, mijn grootmoeder, verloren, dus nog maar pas bijgekomen van dat verlies. We gaan hem wel naar huis laten komen en met heel de famielie helpen om hem toch nog wat comfort te kunnen geven in zijn vertrouwde omgeving. Ik wordt er echt in triest van. Als Peter ook komt te sterven, gaat zoveel verloren. Hij is echt een hele wijze man, weet heel veel over geschiedenis en zovele verhalen over mijn voorvaderen, mijn familie. En als scrappers, weet je dat die dingen dubbel zo kostbaar zijn dan voor andere mensen. Je bent er gevoeliger voor. In dat opzicht heb ik zaterdag ook afgesproken met de ouders van mijn vader. Zij hebben me tot mijn vijfde levensjaar zo goed als grootgebracht, maar die band is heel sterk verwaterd. Ze zijn, laat ons zeggen, niet zo modern dan Peter en mijn bomma zaliger. Bij de breuk met Christof durfde ik het niet aan om het hen te zeggen, tot ze me zelf opbelden. Het heeft zes maanden geduurd voor ik hen onder ogen durfde komen, dit weekend dus. Blij dat ik dat gedaan heb. Per slot van rekening heb ik geen schuld aan wat er gebeurd is, dus hoef ik daar ook geen schrik van te hebben. Dus ik heb dit weekend wat gedaan waarvan ik bang was. Hebben jullie ook zo van die dingen waar je bang van bent? Misschien geen slecht moment om daar wat aan te doen, voor het te laat is!

Geniet van het moment!

Geen goede week voor Krisjes

Ik weet niet wat het is deze week, maar het zit me niet mee.
Dinsdag had ik een tw party te geven bij mijn moeder. Ik vertrek op tijd op het werk, om ongeloofelijk in de file terecht te komen en plots alles sneller te moeten doen dan gepland. Ik ontbrak twee essentiele stukken om mijn receptjes klaar te maken, dus moest ik nog over huis. In mijn straat word ik tegengehouden door twee agenten per fiets, papierencontrole... Wat blijkt? Ik heb geen geldige groene kaart meer. :S Vreemd, want ik heb recentelijk de domiciliëring op mijn eigen rekening laten zetten, niet meer die van mijn ex. Ik bel naar mijn verzekeringsagent, maar die geeft niet thuis. als je ze nodig hebt...

Uiteindelijk mag ik dan toch nog verder rijden, als ik een bewijs van de verzekering kan faxen. De party verliep nog goed op zich, maar ik haalde niet de gehoopte verkoop en kon geen extra afspraken bijboeken.

Woensdag een heel gedoe dan met de verzekeringsmaatschappij. Het lag dus aan hun, maar heb ondertss blijkbaar onbetaalde facturen en een domiciliëring die niet doorgelopen is. Ik spring bijna uit mijn vel omdat ik onlangs nog heel wat contact met hen heb gehad inzake dat ongevalletje en niemand me daarvan op de hoogte heeft gebracht... Ik heb zelfs eens gebeld om te checken of ik geen openstaande facturen had! Erg!

Op het werk is het deze week percies 'pest Krisje week', met een klant die steeds over hetzelfde heen wil praten en items die ik ter oplossing voorstel als eigen ideeën en verplichtingen gaat verkondigen. En een persoon waar ik voor werk, die uit vakantie terug is en hier de verlichte despoot loopt uit te hangen zonder kennis van zaken. Dat is dan nog het ergste. Weet je, ik beschouw managen niet als een 'front-stage' activiteit. Er voor zorgen dat het team dàt je managed gemotiveerd is en ervoor zorgen dat ze streven naar 'excellence'... Ruimte laten voor eigen ideeën en voldoende analyse om problemen opbouwend en op lange termijn op te lossen. Maar ik vrees dat ik daarvoor toch in een verkeerde sector zit. Zeker met die man aan het roer. Gelukkig heb ik hem niet als baas, ik voel me zo ongewaardeerd door die man! Ik hoor dat je, om met hem te werken recht voor de raap moet zijn, maar ik denk niet dat ik ooit al een volledige zin heb kunnen uitspreken :D Kortom, het zit me heel hoog vandaag.

Nee, deze week is het niet makkelijk om Krisje te zijn. Ik denk dat al mijn krachten in het vingertopje zat dat ik er zaterdag heb afgeschild ;-)

Vanavond staat er nu eens NIKS op de planning! Tenzij werken aan mijn Lo die ik gisteren voor de uitdaging op het forum van Wendy's. Ik heb ook mijn Rome-foto's binnengekregen, vers voer woehoe!

Morgen ga ik met een vriendin kruiden kopen om in bakken op haar terras te planten! Als mijn huis verkocht raakt, wil ik ook graag plantjes voor op mijn terras. Zeker Hortensia's! En wat pelargoniums (geraniums in de volksmond, hihi) tegen de muggen. Ik kijk er al naar uit, niks leukers dan buiten zitten met een boekje of buiten eten! Zondag staat er een dagje scrappen op de planning, met de ex-collegaatjes van de Pipoos. Na mijn zondagochtendritueel natuurlijk ;-)

Fijn weekend allemaal! Hebben jullie leuke plannen?

Krisje, minus een vingertopje

hallo allemaal,

het is weer zondag se. Ik weer niet of jullie zondagochtendrituelen hebben, maar het mijne is redelijk standaard: pistoletjes en de zevende dag! Het is vaak frustrerend om naar de zevende te kijken, hoe dat die mensen door elkaar kunnen roepen en hoe slecht sommige moderatoren er in slagen om een gesprek te modereren. Enfin, ik zou er ook geen goeie voor zijn. Ik zou nogal snel ruzie gaan maken als ze niet naar elkaar luisteren. Ik krijg het nogal op mijn heupen als mensen elkaar niet laten uitspreken, hahaha.

Gisteren was de tupperware bij mijn tante. Hij was niet zo goed als ik gehoopt had, de opkomst was kleiner dan verwacht en er waren twee deelnemers die niets hebben gekocht. Uiteindelijk moet je niets kopen uiteraard, maar concreet houdt het in dat ik mijn certificaat niet gehaald heb. Bwah, ik lig er niet wakker van want er veranderd in se niets. Wat er wel veranderd is, is mijn linkerhand. Ik heb er met de vlijmscherpe dunschiller namelijk het soppeke afgesneden. Bloeden dat dat deed :D Niet makkelijk om te typen ook niet.

Vrijdagavond nog eens een ouderwetse avond op cafe gezeten, ik kan je zelfs niet meer zeggen hoe lang geleden dat was :-) Dat moeten we meer doen! Mhmm, lekkere Margriet, typisch Mechels biertje gedronken. Eentje maar want anders sta ik meteen op mijn kop. Nadien nog naar een meer muziekachtig cafe geweest waar we nog wat gegeten hebben. Goed geamuseerd ;-)

Vorige zondag heb ik nog een Lo gescrapt, en me weer helemaal in het distressen uitgeleefd!

Je ziet dat je niet altijd een zeegetint papiertje moet gebruiken om foto's die aan zee genomen zijn te verwerken. Ik heb me vooral gericht op de kleuren in de foto's

Ik heb drie verschillende inkten gebruikt op deze LO, twee distress inkten en de colorbox pigment black dragonfly. Die laatste lijkt gewoon zwart, maar er zit nog een kleurtje bij in zodat hij fantastisch is om randjes mee te inkten zoals hier bij de titel. De foto's heb ik geschuurd zodat ze meer van de ondergrond afkomen.

een andere techniek die ik vaak gebruik is het gebruik van 3D tape om diepte te creëren, zoals ook bij de titel en de middenste foto uit het rijtje.

Dit is mijn versie van een schets op de Creanijnblog die reeds gepubliceerd werd.

Hopelijk kunnen jullie van het fijne weer genieten vandaag!

Komende weken is het echt een tupperware buzz! Elke week heb ik een party te geven, en de eerste is zaterdag. Ik mag bij mijn tante gaan demonstreren. Ze heeft een heel aantal mensen uitgenodigd en we gaan met een man of tien van start gaan, nu ja vrouwen waarschijnlijk ;-) Ik ben eens curieus. Ik heb er al eentje gedaan hoor, maar toen waren we met z'n vijven en dat was een ander soort groepje. Spannend he! Als de mensen genoeg potjes kopen krijg ik mijn 'diploma' als gecertificeerde demonstratrice. Niet dat ik daar écht ga op jagen, ik kijk er naar uit nog eens voor een groep te staan en een gezellige avond te hebben. Ik ben niet in dat circus gestapt om groot geld te gaan verdienen en carriere te maken. Het is een artikel waar ik zelf helemaal weg van ben en waar ik volledig achtersta, daarnaast vind ik dergelijke parties ook altijd gezellig. Ik hoop dat de 'toeschouwers' het ook gezellig zullen vinden.

Gisteren ben ik naar mijn beste vriendin gegaan. Ze is net terug van een weekje Djerba. Het verlof was niet zo goed meegevallen als gehoopt, maar ze had toch wat leuke ervaringen gehad en een mooi bruin kleurtje gekregen. Misschien gaan we later dit jaar samen naar Djerba, maar het zal er allemaal van afhangen of het huis verkocht geraakt en of ik opvang vind voor mijn katjes natuurlijk. Ik heb nog nooit zo'n type vakantie gehad, meestal ga ik voor een korte periode en wil ik veel dingen gaan bekijken. En nog nooit een strandvakantie of van het europese vasteland af! We zullen wel zien hoe het uitdraait, voor het zelfde geld valt dat kei goed mee. Mijn vriendin had een foto van mij op haar gsm staan, en had die daar aan een paar mannen laten zien die ze leren kennen had. Enfin, to make a long story short, ik ben al verkocht :p

Vanavond kijk ik uit naar een avondje thuiszitten, ik moet dringend afwassen, misschien wat strijk doen, you know the drill... En het is ugly betty op tv vanavond! Hopelijk hebben jullie ook wat leuks gepland ;-)

Leven gaat weer z'n 'gewone' gangetje

Echt gewoon is nooit aan mij besteed geweest. Ik vraag me vaak af of het nu zo 'ongewoon' is omdat ik het er in mijn bewustzijn zo voorstel, of het effectief ongewoon is. Misschien is 'gewoon' dan wel héél saai?

In ieder geval, sinds dit weekend heb ik nieuwe buren. Ze hebben een hele hoop kinderen en de neiging van nogal naar elkaar te brullen :S Het appartement waar ik nu woon, vraagt misschien wat meer uitleg. Het is eigenlijk een gewone rijwoning, waar twee appartementen van gemaakt zijn. Belangrijkste aanduiding daarvoor, is dat de gemeenschappelijke gang mijn twee leefruimten van elkaar scheidt. Tussen mijn woonkamer en het huis van de nieuwe buren, zit nog een gang, dus in de living hoor ik ze vrij weinig. Mijn slaapkamer die achteraan gelegen is daarentegen, grenst volledig aan hun keuken. Mét afwasmachine aan het hoofdeinde van mijn bed *zucht* Erg gezellig :p Gisteren ben ik oordopjes gaan kopen bij de apotheek. Toch een goede nachtrust gehad (tot hiertoe zijn de buren nogal nachtbrakers door hun verhuis veronderstel ik), oef! Mijn bovenburen staan namelijk om half zeven op, en dan begint mijn oudste kat Fisto klaaglijk te miauwen om toilet en melk en moet ik wel uit de veren. Gisteren kwam ik tot de constatatie dat ik WEER erin geslaagd ben om heel de tijd weer te fussen over wat de buren wel niet zullen denken en ik me daar weer constant aan schik terwijl dat helemaal niet nodig is! Ik woon nu alleen doe helemaal mijn zin, waarom dan zorgen maken over wat de buren denken over de katten die miauwen, of de bak die stinkt of volk dat laat over de vloer komt. Ik ben zo in de weer met iedereen tevreden te houden, zelfs mensen die ik niet ken, dat ik vaak mezelf voorbij hol. Eigenlijk moet het nu allemaal eens om mij gaan, en niet om een ander. Maar dat is niet zo makkelijk.

Daarnaast is het nog de vraag, wat wil ik nu eigenlijk voor mezelf? Het is moeilijk om na een tijd in functie van 'ons' terug in functie van 'mij' te denken. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik heel veel rekening hield met C, maar sommige dingen doe je nu eenmaal zonder dat je er erg in hebt. En misschien ook helemaal niet zo duidelijk wanneer je ophoudt met rekening houden. Ik heb altijd heel sterk het gevoel gehad dat ik mijn eigen weg ging, en dat werd me door c op het einde van onze relatie ook verweten, maar toch heb ik de indruk dat ik bepaalde doelen niet kon/mocht nastreven... Het zijn zo van die dingen die vaak in mijn hoofd sluimeren en waar ik waarschijnlijk nooit een antwoord zal op hebben. In hoever doe je water in de wijn, in hoever blijf je je eigen weg gaan en hoe erg is het als je daarvan afstand doet?

Maandag met de wagen een lelijke schram gemaakt bij het parkeren. Vanavond de papieren invullen met de andere eigenaar, hopelijk verloopt alles goed... Ook nog vanavond een afspraak met de dame van het immokantoor. We gaan waarschijnlijk onze prijs wat moeten laten zakken. Ergens zit ik ermee in omdat ik gehoopt had op een erg comfortabele reserve te kunnen overhouden van heel dat fiasco. Als dat niet het geval is zal het voor mij voor een deel helemaal voor niets geweest zijn, al dat verdriet en al die pijn. Maar aan de andere kant zal ik echt gelukkig zijn als ik mijn schulden kan aflossen en de spullen die ik nog nodig heb kan kopen. We hopen op het beste zeg maar...